Home > Shaiva Siddhanta > Thirumurai > திருதொண்டர் புராணம் (மூலம்)

This page was originally provided by Project Madurai. The songs have been proof-read by thiruchchirrambalam arakkattalai, Kovilpatti.

திருச்சிற்றம்பலம் 
 

5 திருநின்ற சருக்கம்

24 காரைக்கால் அம்மையார் புராணம்

 1. மானம் மிகு தருமத்தின் வழி நின்று வாய்மையினில் 	1717-1
 ஊனமில் சீர்ப் பெரு வணிகர் குடி துவன்றி ஓங்கு பதி 	1717-2
 கூனல் வளை திரை சுமந்து கொண்டு ஏறி மண்டு கழிக் 	1717-3
 கானல் மிசை உலவு வளம் பெருகு திருக் காரைக்கால் 	1717-4

 2. வங்க மலி கடல் காரைக்காலின் கண் வாழ் வணிகர் 	1718-1
 தங்கள் குலத் தலைவனார் தனதத்தனார் தவத்தால் 	1718-2
 அங்கு அவர் பால் திரு மடந்தை அவதரித்தாள் என வந்து 	1718-3
 பொங்கிய பேர் அழகு மிகப் புனிதவதியார் பிறந்தார் 	1718-4

 3. வணிகர் பெரும் குலம் விளங்க வந்து பிறந்து அருளியபின் 	1719-1
 அணி கிளர் மெல் அடி தளர்வுற்று அசையும் நடைப் பருவத்தே 	1719-2
 பணி அணிவார் கழற்கு அடிமை பழகி பாங்கு பெறத் 	1719-3
 தணிவில் பெரு மனக் காதல் ததும்ப வரும் மொழி பயின்றார் 	1719-4

 4. பல் பெரு நற்கிளை உவப்பப் பயில் பருவச் சிறப்பு எல்லாம் 	1720-1
 செல்வ மிகு தந்தையார் திருப் பெருகும் செயல் புரிய 	1720-2
 மல்கு பெரும் பாராட்டின் வளர்கின்றார் விடையவர் பால் 	1720-3
 அல்கிய அன்புடன் அழகின் கொழுந்து எழுவது என வளர்வார் 	1720-4

 5. வண்டல் பயில்வன எல்லாம் வளர் மதியம் புனைந்த சடை 	1721-1
 அண்டர் பிரான் திரு வார்த்தை அணைய வருவன பயின்று 	1721-2
 தொண்டர் வரில் தொழுது தாதியர் போற்றத் துணை முலைகள் 	1721-3
 கொண்ட நுசுப்பு ஒதுங்கு பதக் கொள்கையினில் குறுகினார் 	1721-4

 6. நல்லவென உறுப்பு நூலவர் உரைக்கும் நலம் நிரம்பி 	1722-1
 மல்கு பெரு வனப்பு மீக் கூர வரு மாட்சியினால் 	1722-2
 இல்லிகவாப் பருவத்தில் இவர்கள் மரபினுக்கு ஏற்கும் 	1722-3
 தொல் குலத்து வணிகர் மகன் பேசுதற்குத் தொடங்குவார் 	1722-4

 7. நீடிய சீர்க் கடல் நாகை நிதிபதி என்று உலகின் கண் 	1723-1
 பாடு பெறு புகழ் வணிகன் பயந்த குல மைந்தனுக்குத் 	1723-2
 தேடவரும் திருமரபில் சேயிழையை மகன் பேச 	1723-3
 மாட மலி காரைக்கால் வள நகரில் வரவிட்டார் 	1723-4

 8. வந்த மூது அறிவோர்கள் மணம் குறித்த மனை புகுந்து 	1724-1
 தந்தையாம் தனதத்தன் தனை நேர்ந்து நீ பயந்த 	1724-2
 பைந் தொடியை நிதிபதி மைந்தன் பரம தத்தனுக்கு 	1724-3
 முந்தை மரபினுக்கு ஏற்கும் முறைமை மணம் புரிக என்றார் 	1724-4

 9. மற்று அவனும் முறைமையினால் மணம் இசைந்து 
				செலவு இடச் சென்று 	1725-1
 உற்றவர்கள் உரை கேட்ட நிதிபதியும் உயர் சிறப்புப் 	1725-2
 பெற்றனன் போல் உவந்து தனிப் பெரு மகட்குத் திருமலியும் 	1725-3
 சுற்றம் உடன் களி கூர்ந்து வதுவை வினைத் தொழில் பூண்டான் 	1725-4

 10. மணம் இசைந்த நாள் ஓலை செலவிட்டு மங்கல நாள் 	1726-1
 அணைய வதுவைத் தொழில்கள் ஆன எலாம் அமைவித்தே 	1726-2
 இணர் அலங்கல் மைந்தனையும் மண அணியின் எழில் விளக்கி 	1726-3
 பணை முரசம் எழுந்து ஆர்ப்பக் காரைக்கால் பதி புகுந்தார் 	1726-4

 11. அளி மிடை ஆர்த்த தன தத்தன் அணி மாடத்துள் புகுந்து 	1727-1
 தெளிதரு நூல் விதி வழியே செயல் முறைமை செய்து அமைத்துத் 	1727-2
 தளிர் அடி மென் நகை மயிலைத் தாது அவிழ் தார்க் காளைக்குக் 	1727-3
 களி மகிழ் சுற்றம் போற்றக் கலியாணம் செய்தார்கள் 	1727-4

 12. மங்கல மா மண வினைகள் முடித்து இயல்பின் வைகு நாள் 	1728-1
 தங்கள் குடிக்கு அரும் புதல்வி ஆதலினால் தன தத்தன் 	1728-2
 பொங்கொலி நீர் நாகையினில் போகாமே கணவன் உடன் 	1728-3
 அங்கண் அமர்ந்து இனிது இருக்க அணி மாடம் மருங்கு அமைத்தான் 	1728-4

 13. மகள் கொடையின் மகிழ் சிறக்கும் வரம்பில் தனம் 
				கொடுத்து அதன்பின் 	1729-1
 நிகர்ப்பு அரிய பெரும் சிறப்பில் நிதிபதி தன் குல மகனும் 	1729-2
 தகைப்பில் பெரும் காதலினால் தங்கு மனை வளம் பெருக்கி 	1729-3
 மிகப் புரியும் கொள்கையினில் மேம் படுதல் மேவினான் 	1729-4

 14.  ஆங்கு அவன் தன் இல்வாழ்க்கை அரும் துணையாய் அமர்கின்ற 	1730-1
 பூங்குழலார் அவர் தாமும் பொரு விடையார் திருவடிக் கீழ் 	1730-2
 ஓங்கிய அன்புறு காதல் ஒழிவு இன்றி மிகப் பெருகப் 	1730-3
 பாங்கில் வரும் மனை அறத்தின் பண்பு வழாமையில் பயில்வார் 	1730-4

 15. நம்பர் அடியார் அணைந்தால் நல்ல திரு அமுது அளித்தும் 	1731-1
 செம்பொன்னும் நவ மணியும் செழுந் துகிலும் முதலான 	1731-2
 தம் பரிவினால் அவர்க்குத் தகுதியின் வேண்டுவ கொடுத்தும் 	1731-3
 உம்பர் பிரான் திருவடிக் கீழ் உணர்வு மிக ஒழுகு நாள் 	1731-4

 16. பாங்குடைய நெறியின் கண் பயில் பரம தத்தனுக்கு 	1732-1
 மாங்கனிகள் ஓரிரண்டு வந்து அணைந்தார் சிலர் கொடுப்ப 	1732-2
 ஆங்கு அவை தான் முன் வாங்கி அவர் வேண்டும் குறை அளித்தே 	1732-3
 ஈங்கு இவற்றை இல்லத்துக்கு கொடுக்க என இயம்பினான் 	1732-4

 17. கணவன் தான் வர விடுத்த கனி இரண்டும் கைக் கொண்டு 	1733-1
 மணம் மலியும் மலர்க் கூந்தல் மாதரார் வைத்து அதற்பின் 	1733-2
 பண அரவம் புனைந்து அருளும் பரமனார் திருத் தொண்டர் 	1733-3
 உணவின் மிகு வேட்கை யினால் ஒருவர் மனையுள் புகுந்தார் 	1733-4

 18. வேதங்கள் மொழிந்த பிரான் மெய்த் தொண்டர் நிலை கண்டு 	1734-1
 நாதன் தன் அடியாரைப் பசி தீர்ப்பேன் என நண்ணிப் 	1734-2
 பாதங்கள் விளக்க நீர் முன் அளித்துப் பரிகலம் வைத்து 	1734-3
 ஏதம் தீர் நல் விருந்தாம் இன் அடிசில் ஊட்டுவார் 	1734-4

 19. கறி அமுதம் அங்கு உதவாதே திரு அமுது கை கூட 	1735-1
 வெறி மலர் மேல் திரு அனையார் விடையவன் தன் அடியாரே 	1735-2
 பெறல் அரிய விருந்தானால் பேறு இதன் மேல் இல்லை எனும் 	1735-3
 அறிவினராய் அவர் அமுது செய்வதனுக்கு ஆதரிப்பார் 	1735-4

 20. இல்லாளன் வைக்க எனத்தம் பக்கல் முன் இருந்த 	1736-1
 நல்ல நறு மாங்கனிகள் இரண்டினில் ஒன்றைக் கொண்டு 	1736-2
 வல் விரைந்து வந்து அணைந்து படைத்து மனம் மகிழ்ச்சியினால் 	1736-3
 அல்லல் தீர்ப்பவர் அடியார் தமை அமுது செய்வித்தார் 	1736-4

 21. மூப்புறும் அத் தளர்வாலும் முதிர்ந்து முடுகிய வேட்கைத் 	1737-1
 தீப் பசியின் நிலையாலும் அயர்ந்து அணைந்த திருத் தொண்டர் 	1737-2
 வாய்ப்புறு மென் சுவை அடிசில் மாங்கனியோடு இனிது அருந்திப் 	1737-3
 பூப்பயில் மென் குழல் மடவார் செயல் உவந்து போயினார் 	1737-4

 22. மற்றவர் தாம் போயின பின் மனைப் பதி ஆகிய வணிகன் 	1738-1
 உற்ற பெரும் பகலின் கண் ஓங்கிய பேர் இல் எய்திப் 	1738-2
 பொற்புற முன் நீர் ஆடிப் புகுந்து அடிசில் புரிந்து அயிலக் 	1738-3
 கற்புடைய மடவாரும் கடப் பாட்டில் ஊட்டுவார் 	1738-4

 23. இன் அடிசில் கறிகள் உடன் எய்தும் முறை இட்டு அதன்பின் 	1739-1
 மன்னிய சீர்க் கணவன் தான் மனை இடை முன் வைப்பித்த 	1739-2
 நல் மதுர மாங்கனியில் இருந்த அதனை நறும் கூந்தல் 	1739-3
 அன்ன மனையார் தாமும் கொடு வந்து கலத்து அளித்தார் 	1739-4

 24. மனைவியார் தாம் படைத்த மதுரம் மிக வாய்த்த கனி 	1740-1
 தனை நுகர்ந்த இனிய சுவை ஆராமை தார் வணிகன் 	1740-2
 இனையது ஒரு பழம் இன்னும் உளது அதனை இடுக என 	1740-3
 அனையது தாம் கொண்டு வர அணைவார் போல் அங்கு அகன்றார் 	1740-4

 25. அம் மருங்கு நின்று அயர்வார் அரும் கனிக்கு 
				அங்கு என்செய்வார் 	1741-1
 மெய்ம் மறந்து நினைந்து உற்ற இடத்து உதவும் விடையவர் தான் 	1741-2
 தம் மனம் கொண்டு உணர்தலுமே அவர் அருளால் தாழ் குழலார் 	1741-3
 கைம் மருங்கு வந்து இருந்தது அதிமதுரக் கனி ஒன்று 	1741-4



 26. மற்றதனைக் கொடு வந்து மகிழ்ந்து இடலும் அயின்று அதனில் 	1742-1
 உற்ற சுவை அமுதினும் மேல் பட உளதாயிட இது தான் 	1742-2
 முன் தரு மாங் கனி அன்று மூவுலகில் பெறர்க்கு அரிதால் 	1742-3
 பெற்றது வேறு எங்கு என்று பெய் வளையார் தமைக் கேட்டான் 	1742-4

 27. அவ்வுரை கேட்டலும் மடவார் அருள் உடையார் 
				அளித்து அருளும் 	1743-1
 செவ்விய பேர் அருள் விளம்பும் திறம் அன்று என்று உரை செய்யார் 	1743-2
 கை வரு கற்புடை நெறியால் கணவன் உரை காவாமை 	1743-3
 மெய் வழி அன்று என விளம்பல் விட மாட்டார் விதிர்ப்பு உறுவார் 	1743-4

 28.  செய்த படி சொல்லுவதே கடன் என்னும் சீலத்தார் 	1744-1
 மை தழையும் கண்டர் சேவடிகள் மனத்து உற வணங்கி 	1744-2
 எய்தவரும் கனி அளித்தார் யார் என்னும் கணவனுக்கு 	1744-3
 மொய் தரு பூங்குழல் மடவார் புகுந்தபடி தனை மொழிந்தார் 	1744-4

 29.  ஈசன் அருள் எனக் கேட்ட இல் இறைவன் அது தெளியான் 	1745-1
 வாச மலர்த் திரு அனையார் தமை நோக்கி மற்று இது தான் 	1745-2
 தேசுடைய சடைப் பெருமான் திருவருளேல் இன்னமும் ஓர் 	1745-3
 ஆசில் கனி அவன் அருளால் அழைத்து அளிப்பாய் என மொழிந்தான் 	1745-4

 30. பாங்கு அன்று மனைவியார் பணி அணிவார் தமைப் பரவி 	1746-1
 ஈங்கு இது அளித்து அருளீரேல் என் உரை பொய்யாம் என்ன 	1746-2
 மாங்கனி ஒன்று அருளால் வந்து எய்துதலும் மற்று அதனை 	1746-3
 ஆங்கு அவன் கைக் கொடுதலுமே அதிசயித்து வாங்கினான் 	1746-4

 31. வணிகனும் தன் கைப் புக்க மாங்கனி பின்னைக் காணான் 	1747-1
 தணிவரும் பயம் மேற்கொள்ள உள்ளமும் தடுமாறு எய்தி 	1747-2
 அணி சூழல் அவரை வேறு ஓர் அணங்கு எனக் கருதி நீங்கும் 	1747-3
 துணிவு கொண்டு எவர்க்கும் சொல்லான் தொடர்வின்றி ஒழுகு நாளில் 	1747-4

 32. விடுவதே எண்ணம் ஆக மேவிய முயற்சி செய்வான் 	1748-1
 படுதிரைப் பரவை மீது படர் கலம் கொண்டு போகி 	1748-2
 நெடு நிதி கொண்வேன் என்ன நிரந்தபல் கிளைஞர் ஆகும் 	1748-3
 வடுவில் சீர் வணிக மாக்கள் மரக்கலம் சமைப்பித்தார்கள் 	1748-4

 33. கலஞ் சமைத்து அதற்கு வேண்டும் கம்மியர் உடனே செல்லும் 	1749-1
 புலங்களில் விரும்பு பண்டம் பொருந்துவ நிரம்ப ஏற்றி 	1749-2
 சலம் தரு கடவுள் போற்றித் தலைமையாம் நாய்கன் தானும் 	1749-3
 நலம் தரு நாளில் ஏறி நளிர் திரைக் கடல் மேல் போனான் 	1749-4

 34. கடல் மிசை வங்கம் ஓட்டிக் கருதிய தேயம் தன்னில் 	1750-1
 அடை உறச் சென்று சேர்ந்து அங்கு அளவில் பல் வளங்கள் முற்றி 	1750-2
 இடை சில நாட்கள் நீங்க மீண்டும் அக் கலத்தில் ஏறிப் 	1750-3
 படர் புனல் கன்னி நாட்டோர் பட்டினம் மருங்கு சேர்ந்தான் 	1750-4

 35. அப் பதி தன்னில் ஏறி அலகில் பல் பொருள்கள் ஆக்கும் 	1751-1
 ஒப்பில் மா நிதியம் எல்லாம் ஒருவழிப் பெருக உய்த்து 	1751-2
 மெய்ப் புகழ் விளங்கும் அவ்வூர் விரும்பவோர் வணிகன் பெற்ற 	1751-3
 செப்பருங் கன்னி தன்னைத் திருமலி வதுவை செய்தான் 	1751-4

 36. பெறல் அரும் திருவினாளைப் பெரு மணம் புணர்ந்து முன்னை 	1752-1
 அறல் இயல் நறும் மென் கூந்தல் அணங்கனார் திறத்தில் அற்றம் 	1752-2
 புறம் ஒரு வெளி உறாமல் பொதிந்த சிந்தனையின் ஓடு 	1752-3
 முறைமையின் வழாமை வைகி முகம் மலர்ந்து ஒழுகும் நாளில் 	1752-4

 37. முருகலர் சோலை மூதூர் அதன் முதல் வணிகரோடும் 	1753-1
 இரு நிதிக் கிழவன் எய்திய திருவின் மிக்குப் 	1753-2
 பொரு கடல் கலங்கள் போக்கும் புகழினான் மனைவி தன்பால் 	1753-3
 பெருகொளி விளக்குப் போல் ஓர் பெண்கொடி அரிதில் பெற்றான் 	1753-4

 38. மட மகள் தன்னைப் பெற்று மங்கலம் பேணித் தான் முன்பு 	1754-1
 உடன் உறைவு அஞ்சி நீத்த ஒரு பெரு மனைவி யாரைத் 	1754-2
 தொடர் அற நினைந்து தெய்வத் தொழு குலம் என்றே கொண்டு 	1754-3
 கடன் அமைத்தவர் தம் நாமம் காதல் செய் மகவை இட்டான் 	1754-4

 39. இந்நிலை இவன் இங்கு எய்தி இருந்தனன் இப்பால் நீடும் 	1755-1
 கன்னி மா மதில் சூழ் மாடக் காரைக்கால் வணிகன் ஆன 	1755-2
 தன் நிகர் கடந்த செல்வத் தனதத்தன் மகளார் தாமும் 	1755-3
 மன்னிய கற்பினோடு மனை அறம் புரிந்து வைக 	1755-4

 40. விளை வளம் பெருக்க வங்கம் மீது போம் பரம தத்தன் 	1756-1
 வளர் புகழ்ப் பாண்டி நாட்டு ஓர் மா நகர் தன்னில் மன்னி 	1756-2
 அளவில் மா நிதியம் ஆக்கி அமர்ந்து இனிது இருந்தான் என்று 	1756-3
 கிளர் ஒளி மணிக் கொம்பு அன்னார் கிளைஞர் தாம் 
				கேட்டார் அன்றே 	1756-4

 41. அம் மொழி கேட்ட போதே அணங்கனார் சுற்றத்தாரும் 	1757-1
 தம் உறு கிளைஞர்ப் போக்கி அவன் நிலை தாமும் கேட்டு 	1757-2
 மம்மர் கொள் மனத்தர் ஆகி மற்றவன் இருந்த பாங்கர் 	1757-3
 கொம்மை வெம் முலையின் ஆளை கொண்டு போய் விடுவது என்றார் 	1757-4

 42. மா மணிச் சிவிகை தன்னில் மட நடை மயில் அன்னாரைத் 	1758-1
 தாமரைத் தவிசில் வைகும் தனித் திரு என்ன ஏற்றிக் 	1758-2
 காமரு கழனி வீழ்த்துக் காதல் செய் சுற்றத்தாரும் 	1758-3
 தே மொழியவரும் சூழச் சேண் இடைக் கழிந்து சென்றார் 	1758-4

 43. சில பகல் கடந்து சென்று செம் தமிழ்த் திருநாடு எய்தி 	1759-1
 மலர் புகழ்ப் பரம தத்தன் மா நகர் மருங்கு வந்து 	1759-2
 குல முதல் மனைவியாரைக் கொண்டு வந்து அணைந்த தன்மை 	1759-3
 தொலைவில் சீர்க் கணவனார்க்குச் சொல்லி முன் செல்ல விட்டார் 	1759-4

 44. வந்தவர் அணைந்த மாற்றம் கேட்டலும் வணிகன் தானும் 	1760-1
 சிந்தையில் அச்சம் எய்திச் செழு மணம் பின்பு செய்த 	1760-2
 பைந் தொடி தனையும் கொண்டு பயந்த பெண் மகவின் ஒடு 	1760-3
 முந்துறச் செல்வேன் என்று மொய் குழல் அவர் பால் வந்தான் 	1760-4

 45. தானும் அம் மனைவி யோடும் தளிர் நடை மகவி னோடும் 	1761-1
 மான் இனம் பிணை போல் நின்ற மனைவியார் அடியில் தாழ்ந்தே 	1761-2
 யான் உமது அருளால் வாழ்வேன் இவ் இளம் குழவி தானும் 	1761-3
 பான்மையால் உமது நாமம் என்று முன் பணிந்து வீழ்ந்தான் 	1761-4

 46. கணவன் தான் வணங்கக் கண்ட காமர் பூங்கொடியனாரும் 	1762-1
 அணைவுறும் சுற்றத்தார் பால் அச்ச மோடு ஒதுங்கி நிற்ப 	1762-2
 உணர்வுறு கிளைஞர் வெள்கி உன் திரு மனைவி தன்னை 	1762-3
 மணம் மலி தாரினாய் நீ வணங்குவது என் கொல் என்றார் 	1762-4

 47. மற்றவர் தம்மை நோக்கி மானுடம் இவர் தாம் அல்லர் 	1763-1
 நற் பெரும் தெய்வம் ஆதல் நான் அறிந்து அகன்ற பின்பு 	1763-2
 பெற்ற இம் மகவு தன்னைப் பேர் இட்டேன் ஆதலாலே 	1763-3
 பொற்பதம் பணிந்தேன் நீரும் போற்றுதல் செய்மின் என்றான் 	1763-4

 48. என்றலும் சுற்றத்தாரும் இது என் கொல் என்று நின்றார் 	1764-1
 மன்றலங் குழலினாரும் வணிகன் வாய் மாற்றம் கேளாக் 	1764-2
 கொன்றை வார் சடையினார் தம் குரை கழல் போற்றிச் சிந்தை 	1764-3
 ஒன்றிய நோக்கில் மிக்க உணர்வு கொண்டு உரை செய்கின்றார் 	1764-4

 49.  ஈங்கு இவன் குறித்த கொள்கை இது இனி இவனுக்கு ஆகத் 	1765-1
 தாங்கிய வனப்பு நின்ற தசைப் பொதி கழித்து இங்கு உன் பால் 	1765-2
 ஆங்கு நின் தாள்கள் போற்றும் பேய் வடிவு அடியேனுக்குப் 	1765-3
 பாங்குற வேண்டும் என்று பரமர் தாள் பரவி நின்றார் 	1765-4

 50.  ஆன அப்பொழுது மன்றுள் ஆடுவார் அருளினாலே 	1766-1
 மேனெறி உணர்வு கூர வேண்டிற்றே பெறுவார் மெய்யில் 	1766-2
 ஊன் அடை வனப்பை எல்லாம் உதறி எற்பு உடம்பே ஆக 	1766-3
 வானமும் மண்ணும் எல்லாம் வணங்கும் பேய் வடிவம் ஆனார் 	1766-4

 51. மலர் மழை பொழிந்தது எங்கும் வான துந்துபியின் நாதம் 	1767-1
 உலகெலாம் நிறைந்து விம்ம உம்பரும் முனிவர் தாமும் 	1767-2
 குலவினர் கணங்கள் எல்லாம் குணலை இட்டன முன் நின்ற 	1767-3
 தொலைவில் பல் சுற்றத்தாரும் தொழுது அஞ்சி அகன்று போனார் 	1767-4

 52. உற் பவித்து எழுந்த ஞானத்து ஒருமையின் உமை கோன் தன்னை 	1768-1
 அற் புதத் திரு அந்தாதி அப்பொழுது அருளிச் செய்வார் 	1768-2
 பொற்புடைச் செய்ய பாத புண்ட ரீகங்கள் போற்றும் 	1768-3
 நற் கணத்தினில் ஒன்று ஆனேன் நான் என்று நயந்து பாடி 	1768-4

 53.  ஆய்ந்த சீர் இரட்டை மாலை அந்தாதி எடுத்துப் பாடி 	1769-1
 ஏய்ந்த பேர் உணர்வு பொங்க எயில் ஒரு மூன்றும் முன்னாள் 	1769-2
 காய்ந்தவர் இருந்த வெள்ளிக் கைலை மால் வரையை நண்ண 	1769-3
 வாய்ந்த பேர் அருள் முன் கூற வழி படும் வழியால் வந்தார் 	1769-4

 54. கண்டவர் வியப்புற்று அஞ்சிக் கை அகன்று ஓடுவார்கள் 	1770-1
 கொண்டது ஓர் வேடத் தன்மை உள்ளவாறு கூறக் கேட்டே 	1770-2
 அண்ட நாயகனாரென்னை அறிவரேல் அறியா வாய்மை 	1770-3
 எண் திசை மக்களுக்கு யான் எவ்வுருவாய் என் என்பார் 	1770-4

 55. வட திசை தேசம் எல்லாம் மனத்தினும் கடிது சென்று 	1771-1
 தொடை அவிழ் இதழி மாலைச் சூல பாணியனார் மேவும் 	1771-2
 படர் ஒளிக் கைலை வெற்பின் பாங்கு அணைந்து ஆங்குக் காலின் 	1771-3
 நடையினைத் தவிர்த்து பார் மேல் தலையினால் நடந்து சென்றார் 	1771-4

 56. தலையினால் நடந்து சென்று சங்கரன் இருந்த வெள்ளி 	1772-1
 மலையின் மேல் ஏறும் போது மகிழ்ச்சியால் அன்பு பொங்கக் 	1772-2
 கலை இளம் திங்கள் கண்ணிக் கண் நுதல் ஒரு பாகத்துச் 	1772-3
 சிலை நுதல் இமய வல்லி திருக் கண் நோக்குற்றது அன்றே 	1772-4

 57. அம்பிகையின் திருவுள்ளத்தின் அதிசயித்து அருளித் தாழ்ந்து 	1773-1
 தம் பெருமானை நோக்கித் தலையினால் நடந்து இங்கு ஏறும் 	1773-2
 எம் பெருமான் ஓர் எற்பின் யாக்கை அன்பு என்னே என்ன 	1773-3
 நம் பெரு மாட்டிக்கு அங்கு நாயகன் அருளிச் செய்வான் 	1773-4

 58.  வரும் இவன் நம்மைப் பேணும் அம்மை காண் 
				உமையே மற்று இப் 	1774-1
 பெருமை சேர் வடிவம் வேண்டிப் பெற்றனள் என்று பின்றை 	1774-2
 பெருகு வந்து அணைய நோக்கி அம்மையே என்னும் செம்மை 	1774-3
 ஒரு மொழி உலகம் எல்லாம் உய்யவே அருளிச் செய்தார் 	1774-4

 59. அங்கணன் அம்மையே என்று அருள் செய அப்பா என்று 	1775-1
 பங்கயச் செம் பொன் பாதம் பணீந்து வீழ்ந்து எழுந்தார் தம்மைச் 	1775-2
 சங்க வெண் குழையினாரும் தாம் எதிர் நோக்கி நம்பால் 	1775-3
 இங்கு வேண்டுவது என் என்ன இறைஞ்சி நின்று இயம்பு கின்றார் 	1775-4

 60. இறவாத இன்ப அன்பு வேண்டிப் பின் வேண்டு கின்றார் 	1776-1
 பிறவாமை வேண்டும் மீண்டும் பிறப்பு உண்டேல் உன்னை என்றும் 	1776-2
 மறவாமை வேண்டும் இன்னும் வேண்டும் நான் மகிழ்ந்து பாடி 	1776-3
 அறவா நீ ஆடும் போது உன் அடியின் கீழ் இருக்க என்றார் 	1776-4

 61. கூடு மாறு அருள் கொடுத்துக் குலவு தென் திசையில் என்றும் 	1777-1
 நீடு வாழ் பழன மூதூர் நிலவிய ஆலம் காட்டில் 	1777-2
 ஆடும் மா நடமும் நீ கண்டு ஆனந்தம் சேர்ந்து எப்போதும் 	1777-3
 பாடுவாய் நம்மை பரவுவார் பற்றாய் நின்றான் 	1777-4

 62. அப் பரிசு அருளப் பெற்ற அம்மையும் செம்மை வேத 	1778-1
 மெய்ப் பொருள் ஆனார் தம்மை விடை கொண்டு வணங்கிப் போந்து 	1778-2
 செப்பரும் பெருமை அன்பால் திகழ் திரு ஆலம் காடாம் 	1778-3
 நற் பதி தலையினாலே நடந்து புக்கு அடைந்தார் அன்றே 	1778-4

 63.  ஆலங்காடு அதனில் அண்டமுற நிமிர்ந்து ஆடுகின்ற 	1779-1
 கோலம் காண் பொழுது கொங்கை திரங்கி என்று எடுத்து அங்கு 	1779-2
 மூலம் காண்பரியார் தம்மை மூத்த நல் பதிகம் பாடி 	1779-3
 ஞாலம் காதலித்துப் போற்றும் நடம் போற்றி நண்ணும் நாளில் 	1779-4

 64. மட்டவிழ் கொன்றையினார் தம் திருக்கூத்து முன் வணங்கும் 	1780-1
 இட்ட மிகு பெருங் காதல் எழுந்து ஓங்க வியப்பு எய்தி 	1780-2
 எட்டி இலவம் மீகை என எடுத்துத் திருப் பதிகம் 	1780-3
 கொட்ட முழவம் குழகன் ஆடும் எனப் பாடினார் 	1780-4

 65. மடுத்த புனல் வேணியினார் அம்மை என மதுர மொழி 	1781-1
 கொடுத்து அருளப் பெற்றாரைக் குலவிய தாண்டவத்தில் அவர் 	1781-2
 எடுத்து அருளும் சேவடிக் கீழ் என்றும் இருக்கின்றாரை 	1781-3
 அடுத்த பெரும் சீர் பரவல் ஆர் அளவாயினது அம்மா 	1781-4

 66.  ஆதியோடு அந்தம் இல்லான் அருள் நடம் ஆடும் போது 	1782-1
 கீதம் முன் பாடும் அம்மை கிளர் ஒளி மலர்த்தாள் போற்றிச் 	1782-2
 சீத நீர் வயல் சூழ் திங்களூரில் அப்பூதியாராம் 	1782-3
 போத மா முனிவர் செய்த திருத் தொண்டு புகலல் உற்றேன் 	1782-4