Home > Shaiva Siddhanta > Thirumurai > திருதொண்டர் புராணம் (மூலம்)

This page was originally provided by Project Madurai. The songs have been proof-read by thiruchchirrambalam arakkattalai, Kovilpatti.

திருச்சிற்றம்பலம் 
 

4 மும்மையால் உலகாண்ட சருக்கம்

20 சண்டேசுர நாயனார் புராணம்

 1. பூந்தண் பொன்னி எந் நாளும் பொய்யாது அளிக்கும் புனல் நாட்டு 	1206-1
 வாய்ந்த மண்ணித் தென் கரையில் மன்ன முன் நாள் வரை கிழிய 	1206-2
 ஏந்தும் அயில் வேல் நிலை காட்டி இமையோர் இகல் வெம் பகை கடக்கும் 	1206-3
 சேந்தன் அளித்த திருமறையோர் மூதூர் செல்வச் சேய்ஞ்லூர் 	1206-4

 2. செம்மை வெண்ணீற்று ஒருமையினார் இரண்டு பிறப்பின் சிறப்பினார் 	1207-1
 மும்மைத் தழலோம்பிய நெறியார் நான்கு வேதம் முறை பயின்றார் 	1207-2
 தம்மை ஐந்து புலனும் பின் செல்லும் தகையார் அறுதொழிலின் 	1207-3
 மெய்ம்மை ஒழுக்கம் ஏழு உலகும் போற்றும் மறையோர் விளங்குவது 	1207-4

 3. கோதில் மான் தோல் புரி முந்நூல் குலவு மார்பில் குழைக் குடுமி 	1208-1
 ஓதுகிடை சூழ் சிறுவர்களும் உதவும் பெருமை ஆசானும் 	1208-2
 போதின் விளங்கும் தாரகையும் மதியும் போலப் புணர் மாடங்கள் 	1208-3
 மீது முழங்கு முகில் ஒதுங்க வேத ஒலிகள் முழங்குவன 	1208-4

 4. யாகம் நிலவும் சாலை தொறும் மறையோர் ஈந்த அவியுணவின் 	1209-1
 பாகம் நுகர வரும் மாலும் அயனும் ஊரும் படர் சிறைப்புள் 	1209-2
 மாகம் இகந்து வந்து இருக்கும் சேக்கை எனவும் வானவர் கோன் 	1209-3
 நாகம் அணையும் கந்து எனவும் நாட்டும் யூப ஈட்டமுள 	1209-4

 5. தீம் பால் ஒழுகப் பொழுது தொறும் ஓம தேனுச் செல்வனவும் 	1210-1
 தாம் பாடிய சாமம் கணிப்போர் சமிதை இடம் கொண்டு அனைவனவும் 	1210-2
 பூம் பாசடைநீர்த் தடம் மூழ்கி மறையோர் மகளிர் புகுவனவும் 	1210-3
 ஆம் பான்மையினில் விளங்குவன அணி நீள் மறுகு பலவுமுள 	1210-4



 6. வாழ் பொன் பதி மற்று அதன் மருங்கு மண்ணித் திரைகள் வயல் வரம்பின் 	1211-1
 தாழ்வில் தரளம் சொரி குலைப்பால் சமைத்த யாகத் தடம் சாலை 	1211-2
 சூழ் வைப்பு இடங்கள் நெருங்கியுள தொடங்கு சடங்கு முடித்து ஏறும் 	1211-3
 வேள்வித் தலைவர் பெருந்தேர்கள் விண்ணோர் ஏறும் விமானங்கள் 	1211-4

 7. மடையில் கழுநீர் செழுநீர் சூழ்வயலில் சாலிக் கதிர்க்கற்றைப் 	1212-1
 புடையில் சுரும்பு மிடை கமுகு புனலில் பரம்பு பூம்பாளை 	1212-2
 அடையில் பயிலுந் தாமரை நீள் அலரில் துயிலும் கயல்கள் வழி 	1212-3
 நடையில் படர்மென் கொடி மௌவல் நனையில் திகழும் சினைக் காஞ்சி 	1212-4

 8. சென்னி அபயன் குலோத்துங்கச் சோழன் தில்லைத் திரு எல்லை 	1213-1
 பொன்னின் மயம் ஆக்கிய வளவர் போர் ஏறு என்றும் புவி காக்கும் 	1213-2
 மன்னர் பெருமான் அநபாயன் வருந் தொல் மரபின் முடி சூட்டும் 	1213-3
 தன்மை நிலவு பதி ஐந்தின் ஒன்றாய் நீடும் தகைத்தது அவ்வூர் 	1213-4

 9. பண்ணின் பயனாம் நல் இசையும் பாலி பயனாம் இண் சுவையும் 	1214-1
 கண்ணின் பயனாம் பெருகு ஒளியும் கருத்தின் பயனும் எழுத்து ஐந்தும் 	1214-2
 விண்ணின் பயனாம் பொழி மழையும் வேதப் பயனாம் சைவமும் போல் 	1214-3
 மண்ணின் பயனாம் அப்பதியின் வளத்தின் பெருமை வரம்பு உடைத்தோ 	1214-4

 10. பெருமை பிறங்கும் அப்பதியின் மறையோர் தம்முள் பெருமனை வாழ் 	1215-1
 தருமம் நிலவு காசிய கோத்திரத்துத் தலைமை சால் மரபில் 	1215-2
 அருமை மணியும் அளித்ததுவே நஞ்சும் அளிக்கும் அரவு போல் 	1215-3
 இருமை வினைக்கும் ஒரு வடிவு ஆம் எச்ச தத்தன் உளனானான் 	1215-4

 11. மற்றை மறையோன் திரு மனைவி வாய்ந்த மரபின் வந்து உதித்தாள் 	1216-1
 சுற்றம் விரும்பும் இல்வாழ்க்கைத் தொழிலாள் உலகில் துணைப் புதல்வர் 	1216-2
 பெற்று விளங்கும் தவம் செய்தாள் பெறும் பேறு எல்லைப் பயன் பெறுவாள் 	1216-3
 பற்றை எறியும் பற்றுவார் சார்பாய் உள்ள பவித்திரையாம் 	1216-4

 12. நன்றி புரியும் அவர் தம் பால் நன்மை மறையின் துறை விளங்க 	1217-1
 என்றும் மறையோர் குலம் பெருக ஏழு புவனங்களும் உய்ய 	1217-2
 மன்றில் நடம் செய்பவர் சைவ வாய்மை வளர மா தவத்தோர் 	1217-3
 வென்றிவிளங்க வந்து உதயம் செய்தார் விசார சருமனார் 	1217-4

 13. ஐந்து வருடம் அவர்க்கு அணைய அங்கம் ஆறும் உடன் நிறைந்த 	1218-1
 சந்த மறைகள் உட்பட முன் தலைவர் மொழிந்த ஆகமங்கள் 	1218-2
 முந்தை அறிவின் தொடர்ச்சியினால் முகைக்கு மலரின் வாசம் போல் 	1218-3
 சிந்தை மலர உடன் மலரும் செவ்வி உணர்வு சிறந்ததால் 	1218-4

 14. நிகழும் முறைமை ஆண்டு ஏழும் நிரம்பும் பருவம் வந்து எய்தப் 	1219-1
 புகழும் பெருமை உப நயனப் பொருவில் சடங்கு முடித்து அறிவின் 	1219-2
 இகழு நெறிய அல்லாத எல்லாம் இயந்த எனினும் தம் 	1219-3
 திகழு மரபின் ஓது விக்கும் செய்கை பயந்தார் செய்வித்தார் 	1219-4

 15. குலவு மறையும் பல கலையும் கொளுத்துவதன் முன் கொண்டு அமைந்த 	1220-1
 நிலவும் உணர்வின் திறம் கண்டு நிறுவும் மறையோர் அதிசயித்தார் 	1220-2
 அலகில் கலையின் பொருட்கு எல்லை ஆடும் கழலே எனக் கொண்ட 	1220-3
 செலவு மிகுந்த சிந்தையினில் தெளிந்தார் சிறிய பெருந் தகையார் 	1220-4

 16.  நடமே புரியும் சேவடியார் நம்மை உடையார் என்றும் மெய்ம்மை 	1221-1
 உடனே தோன்றும் உணர்வின் கண் ஒழியாது ஊறும் வழி அன்பின் 	1221-2
 கடனே இயல்பாய் முயற்றி வரும் காதல் மேல்மேல் எழும் கருத்தின் 	1221-3
 திடம் நேர் நிற்கும் செம்மலார் திகழும் நாளில் ஆங்கு ஒரு நாள் 	1221-4

 17.  ஓது கிடையின் உடன் போவார் ஊர் ஆன் நிரையின் உடன் புக்க 	1222-1
 போது மற்று அங்கு ஒரு புனிற்றா போற்றும் அவன் மேல் மருப்பு ஓச்ச 	1222-2
 யாதும் ஒன்றும் கூசாதே எடுத்த கோல் கொண்டு அவன் புடைப்ப 	1222-3
 மீது சென்று மிகும் பரிவால் வெகுண்டு விலக்கி மெய் உணர்ந்து 	1222-4

 18. பாவும் கலைகள் ஆகமநூல் பரப்பின் தொகுதிப் பான்மையினால் 	1223-1
 மேவும் பெருமை அரு மறைகள் மூலமாக விளங்கு உலகில்             1223-2 
 யாவும் தெளிந்த பொருள் நிலையே எய்த உணர்ந்த உள்ளத்தால் 	1223-3
ஆவின் பெருமை உள்ளபடி அறிந்தார் ஆயற்கு அருள் செய்வார் 	1223-4

 19. தங்கும் அகில யோனிகட்கும் மேலாம் பெருமைத் தகைமையன 	1224-1
 பொங்கு புனித தீர்த்தங்கள் எல்லாம் என்றும் பொருந்துவன 	1224-2
 துங்க அமரர் திருமுனிவர் கணங்கள் சூழ்ந்து பிரியாத 	1224-3
 அங்கம் அனைத்தும் தாமுடைய அல்லவோ? நல் ஆனினங்கள் 	1224-4

 20.  ஆய சிறப்பினால் பெற்ற அன்றே மன்றுள் நடம் புரியும் 	1225-1
 நாயனார்க்கு வளர் மதியும் நதியும் நகு வெண்டலைத் தொடையும் 	1225-2
 மேய வேணித் திரு முடிமேல் விரும்பி ஆடி அருளுதற்குத் 	1225-3
 தூய திருமஞ்சனம் ஐந்தும் அளிக்கும் உரிமைச் சுரபிகள் தாம் 	1225-4

 21. சீலமுடைய கோக்குலங்கள் சிறக்கும் தகைமைத் தேவருடன் 	1226-1
 காலம் முழுதும் உலகனைத்தும் காக்கும் முதல் காரணர் ஆகும் 	1226-2
 நீலகண்டர் செய்ய சடை நிருத்தர் சாத்து நீறுதரும் 	1226-3
 மூலம் அவதாரம் செய்யும் மூர்த்தம் என்றால் முடிவு என்னோ 	1226-4

 22. உள்ளும் தகைமை இனிப் பிறவேறுளவே உழை மான் மறிக்கன்று 	1227-1
 துள்ளும் கரத்தார் அணி பணியின் சுடர் சூழ் மணிகள் சுரநதி நீர் 	1227-2
 தெள்ளும் சடையார் தேவர்கள் தம்பிராட்டி உடனே சேரமிசைக் 	1227-3
 கொள்ளும் சின மால் விடைத் தேவர் குலம் அன்றோ? இச் சுரபி குலம் 	1227-4

 23. என்றின்னனவே பலவும் நினைந்து இதத்தின் வழியே மேய்த்து இந்தக் 	1228-1
 கன்று பயில் ஆன் நிரை காக்கும் இதன் மேல் இல்லை கடன் இதுவே 	1228-2
 மன்றுள் ஆடும் சேவடிகள் வழுத்து நெறியாவதும் என்று 	1228-3
 நின்ற ஆயன் தனை நோக்கி நிரை மேய்ப்பு ஒழிக நீ என்பார் 	1228-4

 24.  யானே இனி இந்நிரை மேய்ப்பன் என்றார் அஞ்சி இடை மகனும் 	1229-1
 தானேர் இறைஞ்சி விட்டு அகன்றான் தாமும் மறையோர் இசைவினால் 	1229-2
 ஆனே நெருங்கும் பேராயம் அளிப்பார் ஆகிப் பைங்கூழ்க்கு 	1229-3
 வானே என்ன நிரை காக்க வந்தார் தெய்வ மறைச் சிறுவர் 	1229-4

 25. கோலும் கயிறும் கொண்டு குழைக் குடுமி அலையக் குலவு மான் 	1230-1
 தோலும் நூலும் சிறு மார்பில் துவள அரைக் கோவணம் சுடரப் 	1230-2
 பாலும் பயனும் பெருக வரும் பசுக்கள் மேய்க்கும் பான்மையினால் 	1230-3
 சாலும் புல்லின் அவை வேண்டுந் தனையும் மிசையும் தலைச் சென்று 	1230-4

 26. பதவு காலங்களில் மேய்த்தும் பறித்தும் அளித்தும் பரிவு அகற்றி 	1231-1
 இதம் உண் துறையுள் நற்றண்ணீர் ஊட்டி அச்சம் எதிர் நீக்கி 	1231-2
 அதர் நல்லன முன் செல நீழல் அமர் வித்து அமுத மதுரப்பால் 	1231-3
 உதவும் பொழுது பிழையாமல் உடையோர் இல்லம் தொறும் உய்த்தார் 	1231-4

 27. மண்ணிக் கரையின் வளர் புறவின் மாடும் படுகர் மருங்கினிலும் 	1232-1
 தண்ணித்தில நீர் மருதத் தண்தலை சூழ் குலையின் சார்பினிலும் 	1232-2
 எண்ணிற் பெருகு நிரை மேய்த்துச் சமிதை உடன் மேல் ஏரிகொண்டு 	1232-3
 நண்ணில் கங்குல் முன் புகுந்தும் நன்னாள் பலவாம் அந் நாளில் 	1232-4

 28.  ஆய நிரையின் குலம் எல்லாம் அழகின் விளங்கி மிகப் பல்கி 	1233-1
 மேய இனிய புல் உணவும் விரும்பு புனலும் ஆர்தலினால் 	1233-2
 ஏய மனங்கொள் பெரு மகிழ்ச்சி எய்தி இரவும் நண்பகலும் 	1233-3
 தூய தீம்பால் மடி பெருகிச் சொரிய முலைகள் சொரிந்தனவால் 	1233-4

 29. பூணும் தொழில் வேள்விச் சடங்கு புரிய ஓம தேனுக்கள் 	1234-1
 காணும் பொலிவின் முன்னையினும் அனேக மடங்கு கறப்பனவாய் 	1234-2
 பேணுந் தகுதி அன்பால் இப் பிரம சாரி மேய்த்த அதற்பின் 	1234-3
 மாணுந் திறத்தவான என மறையோர் எல்லாம் மனம் மகிழ்ந்தார் 	1234-4

 30. அனைத்துத் திறத்தும் ஆனினங்கள் அணைந்த மகிழ்ச்சி அளவு இன்றி 	1235-1
 மனைக் கண் கன்று பிரிந்தாலும் மருவுஞ் சிறிய மறைக் கன்று 	1235-2
 தனைக் கண்டு அருகு சார்ந்து உருகித் தாயாந் தன்மை நிலைமையவாய்க் 	1235-3
 கணைத்துச் சுரந்து முலைக் கண்கள் கறவாமே பால் பொழிந்தனவால் 	1235-4

 31. தம்மை அணைந்த ஆன் முலைப்பால் தாமே பொழியக் கண்டு வந்து 	1236-1
 செம்மை நெறியே உறுமனத்தில் திரு மஞ்சனமாம் குறிப்பு உணர்ந்தே 	1236-2
 எம்மையுடைய வள்ளலார் எய்த நினைந்து தெளிந்து அதனில் 	1236-3
 மெய்மைச் சிவனார் பூசனையை விரும்பும் வேட்கை விரைந்து எழலும் 	1236-4

 32. அங்கண் முன்னை அர்ச்சனையின் அளவின் தொடர்ச்சி விளையாட்டாப் 	1237-1
 பொங்கும் அன்பால் மண்ணி மணற் புளினக் குறையில் ஆத்தியின் கீழ்ச் 	1237-2
 செங்கண் விடையார் திருமேனி மணலால் ஆக்கிச் சிவ ஆலயமும் 	1237-3
 துங்க நீடு கோபுரமும் சுற்றாலயமும் வகுத்து அமைத்தார் 	1237-4

 33.  ஆத்தி மலரும் செழுந்தளிரும் முதலா அருகு வளர் புறவில் 	1238-1
 பூத்த மலர்கள் தாந்தெரிந்து புனிதர் சடிலத் திரு முடிமேல் 	1238-2
 சாத்தல் ஆகும் திருப் பள்ளித் தாமம் பலவும் தாம் கொய்து 	1238-3
 கோத்த இலைப் பூங்கூடையினில் கொணர்ந்து மணம் தங்கிட வைத்தார் 	1238-4

 34. நல்ல  நவ கும்பங்கள் பெற நாடிக் கொண்டு நாணல் பூங் 	1239-1
 கொல்லை இடத்தும் குறை மறைவும் மேவுங் கோக்கள் உடன் கூட 	1239-2
 ஒல்லை அணைந்து பாலாக்கள் ஒன்றுக்கு ஒரு காலாக எதிர் 	1239-3
 செல்ல அவையும் கனைத்து முலை தீண்டச் செழும்பால் பொழிந்தனவால் 	1239-4

 35. கொண்ட மடுத்த குட நிறையக் கொணர்ந்து விரும்பும் கொள்கையினால் 	1240-1
 அண்டர் பெருமான் வெண்மணல் ஆலயத்துள் அவை முன் தாபித்து 	1240-2
 வண்டு மருவுந் திருப் பள்ளித் தாமம் கொண்டு வரன் முறையே 	1240-3
 பண்டைப் பரிவால் அருச்சித்துப் பாலின் திரு மஞ்சனம் ஆட்டி 	1240-4

 36. மீள மீள இவ்வண்ணம் வெண் பால் சொரி மஞ்சனம் ஆட்ட 
						ஆள் உடையார் 	1241-1
 தம்முடைய அன்பர் அன்பின்பால் உளதாய் மூள அமர்ந்த 	1241-2
 நயப் பாடு முதிர்ந்த பற்று முற்றச் சூழ் 	1241-3
 கோளம் அதனில் உள் நிறைந்து குறித்த பூசை கொள்கின்றார் 	1241-4

 37. பெருமை பிறங்கும் சேய்ஞலூர் பிள்ளையார் தம் உள்ளத்தில் 	1242-1
 ஒருமை நினைவால் உம்பர்பிரான் உவக்கும் பூசை உறுப்பான 	1242-2
 திரு மஞ்சனமே முதல் அவற்றில் தேடாதன அன்பினில் நிரம்பி 	1242-3
 வரும் அந் நெறியே அர்ச்சனை செய்து அருளி வணங்கி மகிழ்கின்றார் 	1242-4

 38. இறையோன் அடிக் கீழ் மறையவனார் எடுத்துத் திருமஞ்சனம் ஆட்டும் 	1243-1
 நிறை பூசனைக்குக் குடங்கள் பால் நிரம்பச் சொரிந்து நிரைக் குலங்கள் 	1243-2
 குறைபாடு இன்றி மடி பெருகக் குவிந்த முலைப்பால் குறைவு இன்றி 	1243-3
 மறையோர் மனையின் முன்பு தரும் வளங்கள் பொலிய வைகுமால் 	1243-4

 39. செயல் இப்படியே பல நாளும் சிறந்த பூசை செய்வதற்கு 	1244-1
 முயல்வுற்று அதுவே திருவிளையாட்டாக முந்நூல் அணிமார்பர் 	1244-2
 இயல்பில் புரியும் மற்று இதனைக் கண்டித் திறத்தை அறியாத 	1244-3
 அயல் மற்று ஒருவன் அப் பதியில் அந்தணாளர்க்கு அறிவித்தான் 	1244-4

 40. அச் சொல் கேட்ட அருமறையோர் ஆயன் அறியான் என்று அவற்றின் 	1245-1
 இச்சை வழியே யான் மேய்ப்பேன் என்று எம் பசுக்கள் தமைக் கறந்து 	1245-2
 பொச்சம் ஒழுகு மாணவகன் பொல்லாங்கு உரைக்க அவன் தாதை 	1245-3
 எச்ச தத்தன் தனை அழைமின் என்றார் அவையில் இருந்தார்கள் 	1245-4

 41.  ஆங்கு மருங்கு நின்றார்கள் அவ் அந்தணன் தன் திருமனையின் 	1246-1
 பாங்கு சென்று மற்றவனை அழைத்துக் கொண்டு வரப் பரந்த 	1246-2
 ஓங்கு சபையோர் அவனைப் பார்த்து ஊர் ஆனிரை மேய்த்து உன் மகன் செய் 	1246-3
 தீங்கு தன்னைக் கேள் என்று புகுந்த பரிசு செப்புவார் 	1246-4

 42. அந்தண் மறையோர் ஆகுதிக்குக் கறக்கும் பசுக்களான எலாம் 	1247-1
 சிந்தை மகிழ்ந்து பரிவினால் திரளக் கொடுபோய் மேய்பான் போல் 	1247-2
 கந்தம் மலிபூம் புனல் மண்ணி மணலில் கறந்து பால் உகுத்து 	1247-3
 வந்த பரிசே செய்கின்றான் என்றான் என்று வாய் மொழிந்தார் 	1247-4

 43. மறையோர் மொழியக் கேட்டு அஞ்சி சிறு மாணவகன் செய்த இது 	1248-1
 இறையும் நான் முன் பறிந்திலேன் இதற்கு முன்பு புகுந்து அதனை 	1248-2
 நிறையும் பெருமை அந்தணர்காள் பொறுக்க வேண்டும் நீங்கள் 	1248-3
 எனக் குறை கொண்டு இறைஞ்சி இனிப் புகுதில் குற்றம் எனதேயாம் என்றான் 	1248-4

 44. அந்தணாளர் தமை விடை கொண்டு அந்தி தொழுது மனை புகுந்து 	1249-1
 வந்த பழி ஒன்று என நினைந்தே மகனார் தமக்கு வாய் நேரான் 	1249-2
 இந்த நிலைமை அறிவேன் என்று இரவு கழிந்து நிரை மேய்க்க 	1249-3
 மைந்தனார் தாம் போயின பின் மறைந்து சென்றான் மறை முதியோன் 	1249-4

 45. சென்ற மறையோன் திருமகனார் சிறந்த ஊர் ஆன் நிரை கொடு போய் 	1250-1
 மன்றல் மருவும் புறவின் கண் மேய்ப்பார் மண்ணி மணற் குறையில் 	1250-2
 அன்று திரளக் கொடு சென்ற அதனை அறிந்து மறைந்தப் பால் 	1250-3
 நின்ற குரவின் மிசை ஏறி நிகழ்வது அறிய ஒளித்து இருந்தான் 	1250-4

 46. அன்பு புரியும் பிரம சாரிகளும் மூழ்கி அரனார்க்கு 	1251-1
 முன்பு போல மணல் கோயில் ஆக்கி முகை மென் மலர் கொய்து 	1251-2
 பின்பு வரும் ஆன் முலை பொழிபால் பெருகும் குடங்கள் பேணும் இடம் 	1251-3
 தன்பால் கொணர்ந்து தாபித்துப் பிறவும் வேண்டுவன சமைத்தார் 	1251-4

 47. நின்ற விதியின் விளையாட்டால் நிறைந்த அரும் பூசனை தொடங்கி 	1252-1
 ஒன்றும் உள்ளத்து உண்மையினால் உடைய நாதன் திரு முடிமேல் 	1252-2
 மன்றல் விரவும் திருப் பள்ளித் தாமம் சாத்தி மஞ்சனமா 	1252-3
 நன்று நிறை தீம் பால் குடங்கள் எடுத்து நயப்பு உற்று ஆட்டுதலும் 	1252-4

 48. பரவ மேல் மேல் எழும் பரிவும் பழைய பான்மை மிகும் பண்பும் 	1253-1
 விரவ மேதக்கவர் பால் மேவும் பெருமை வெளிப் படுப்பான் 	1253-2
 அரவம் மேவும் சடைமுடியார் அருளாம் என்ன அறிவு அழிந்து 	1253-3
 குரவ மேவு முது மறையோன் கோப மேவும் படி கண்டான் 	1253-4

 49. கண்ட போதே விரைந்து இழிந்து கடிது சென்று கைத் தண்டு 	1254-1
 கொண்டு மகனார் திரு முதுகில் புடைத்துக் கொடிதாம் மொழி கூறத் 	1254-2
 தொண்டு புரியும் சிறிய பெரும் தொன்றலார் தம் பெருமான் மேல் 	1254-3
 மண்டு காதல் அருச்சனையின் வைத்தார் மற்று ஒன்று அறிந்திலரால் 1254-4

 50. மேலாம் பெரியோர் பலகாலும் வெகுண்டோன் அடிக்க வேறு உணரார் 	1255-1
 பாலார் திருமஞ்சனம் ஆட்டும் பணியில் சலியாதது கண்டு 	1255-2
 மாலா மறையோன் மிகச் செயிர்த்து வைத்த திருமஞ்சனக் குடப்பால் 	1255-3
 காலால் இடறிச் சிந்தினான் கையால் கடமைத் தலை நின்றான் 	1255-4

 51. சிந்தும் பொழுதில் அது நோக்கும் சிறுவர் இறையில் தீயோனைத் 	1256-1
 தந்தை எனவே அறிந்தவன் தன் தாள்கள் சிந்தும் தகுதியினால் 	1256-2
 முந்தை மருங்கு கிடந்த கோல் எடுத்தார்க்கு அதுவே முறைமை யினால் 	1256-3
 வந்து மழுவாயிட எறிந்தார் மண் மேல் வீழ்ந்தான் மறையோனும் 	1256-4

 52. எறிந்த அதுவே அர்ச்சனையில் இடையூறு அகற்றும் படையாக 	1257-1
 மறிந்த தாதை இருதாளும் துணித்த மைந்தர் பூசனையில் 	1257-2
 அறிந்த இடையூறு அகற்றினர் ஆய் முன் போல் அருச்சித்திடப்புகலும் 	1257-3
 செறிந்த சடை நீள் முடியாரும் தேவியோடும் விடை ஏறி 	1257-4

 53. பூத கணங்கள் புடை சூழப் புராண முனிவர் புத்தேளிர் 	1258-1
 வேத மொழிகள் எடுத்து ஏத்த விமல மூர்த்தி திரு உள்ளம் 	1258-2
 காதல் கூர வெளிப் படலும் கண்டு தொழுது மனம் களித்துப் 	1258-3
 பாத மலர்கள் மேல் விழுந்தார் பத்தி முதிர்ந்த பாலகனார் 	1258-4

 54. தொடுத்த இதழி சூழ் சடையார் துணைத் தாள் நிழல் கீழ் விழுந்தவரை 	1259-1
 எடுத்து நோக்கி நம் பொருட்டால் ஈன்ற தாதை விழ எறிந்தாய் 	1259-2
 அடுத்த தாதை இனி உனக்கு நாம் என்று அருள் செய்து அணைத்து அருளி 	1259-3
 மடுத்த கருணையால் தடவி உச்சி மோந்து மகிழ்ந்து அருள 	1259-4

 55. செங்கண் விடையார் திரு மலர்க்கை தீண்டப் பெற்ற சிறுவனார் 	1260-1
 அங்கண் மாயை யாக்கையின் மேல் அளவின்று உயர்ந்த சிவமயமாய் 	1260-2
 பொங்கி எழுந்த திரு அருளின் மூழ்கிப் பூ மேல் அயன் முதலாம் 	1260-3
 துங்க அமரர் துதி செய்யச் சூழ்ந்த ஒளியில் தோன்றினார் 	1260-4

 56. அண்டர் பிரானும் தொண்டர் தமக்கு அதிபன் ஆக்கி அனைத்து நாம் 	1261-1
 உண்ட கலமும் உடுப்பனவும் சூடுவனவும் உனக்காகச் 	1261-2
 சண்டீசனும் ஆம் பதம் தந்தோம் என்று அங்கு அவர் பொன் தட முடிக்குத் 	1261-3
 துண்ட மதிசேர் சடைக் கொன்றை மாலை வாங்கிச் சூட்டினார் 	1261-4

 57. எல்லா உலகும் ஆர்ப்பு எடுப்ப எங்கும் மலர் மாரிகள் பொழியப் 	1262-1
 பல்லாயிரவர் கண நாதர் படி ஆடிக் களி பயிலச் 	1262-2
 சொல்லார் மறைகள் துதி செய்யச் சூழ் பல்லியங்கள் எழச் சைவ 	1262-3
 நல்லாறு ஓங்க நாயகமாம் நங்கள் பெருமான் தொழுது அணைந்தார் 	1262-4

 58. ஞாலம் அறியப் பிழை புரிந்து நம்பர் அருளால் நால் மறையின் 	1263-1
 சீலம் திகழும் சேய்ஞலூர்ப் பிள்ளையார் தம் திருக்கையில் 	1263-2
 கோல மழுவால் ஏறுண்டு குற்றம் நீங்கிச் சுற்றம் உடன் 	1263-3
 மூல முதல்வர் சிவ லோகம் எய்தப் பெற்றான் முது மறையோன் 	1263-4

 59. வந்து மிகை செய் தாதை தாள் மழுவால் துணித்த மறைச் சிறுவர் 	1264-1
 அந்த உடம்பு தன் உடனே அரனார் மகனார் ஆயினார் 	1264-2
 இந்த நிலைமை அறிந்தாரார்?  ஈறிலாதார் தமக்கு அன்பு 	1264-3
 தந்த அடியார் செய்தனவே தவமாம் அன்றோ சாற்றும் கால் 	1264-4


சுந்தர மூர்த்தி சுவாமிகள் துதி
 1. நேசம் நிறைந்த உள்ளத்தால் நீலம் நிறைந்த மணி கண்டத்து 	1265-1
 ஈசன் அடியார் பெருமையினை எல்லா உயிரும் தொழ எடுத்துத் 	1265-2
 தேசம் உய்யத் திருத் தொண்டத் தொகை முன் பணித்த திருவாளன் 	1265-3
 வாச மலர் மென் கழல் வணங்க வந்த பிறப்பை வணங்குவாம் 	1265-4


திருச்சிற்றம்பலம் 


 மும்மையால் உலகாண்ட சருக்கம் முற்றிற்று.