Home > Shaiva Siddhanta > Thirumurai > திருதொண்டர் புராணம் (மூலம்)

This page was originally provided by Project Madurai. The songs have been proof-read by thiruchchirrambalam arakkattalai, Kovilpatti.

திருச்சிற்றம்பலம் 
 

3 இலை மலிந்த சருக்கம்

8  எறிபத்த நாயனார் புராணம்

 1. மல்லல் நீர் ஞாலந் தன்னுள் மழவிடை உடையான் அன்பர்க்கு 	0551-1
 ஒல்லை வந்து உற்ற செய்கை உற்று இடத்து உதவும் நீரார் 	0551-2
 எல்லையில் புகழின் மிக்க எறிபத்தர் பெருமை எம்மால் 	0551-3
 சொல்லலாம்  படித்து அன்றேனும் ஆசையால் சொல்லல் உற்றாம் 	0551-4

 2. பொன் மலைப் புலி வென்று ஓங்கப் புதுமலை இடித்துப் போற்றும் 	0552-1
 அந் நெறி வழியே ஆக அயல் வழி அடைத்த சோழன் 	0552-2
 மன்னிய அநபாயன் சீர் மரபின் மா நகரமாகும் 	0552-3
 தொன் நெடுங் கருவூர் என்னுஞ்சுடர் மணி வீதி மூதூர் 	0552-4

 3. மா மதில் மஞ்சு சூழும் மாளிகை நிரை விண் சூழும் 	0553-1
 தூ மணி வாயில் சூழும் சோலையில் வாசம் சூழும் 	0553-2
 தேமலர் அளகஞ் சூழும் சில மதி தெருவிற் சூழும் 	0553-3
 தாம் மகிழ்ந்து அமரர் சூழும் சதமகன் நகரம் தாழ 	0553-4

 4. கட கரி துறையில் ஆடும் களி மயில் புறவில் ஆடும் 	0554-1
 அடர் மணி அரங்கில் ஆடும் அரிவையர் குழல் வண்டு ஆடும் 	0554-2
 படரொளி மறுகில் ஆடும் பயில் கொடி கதிர் மீது ஆடும் 	0554-3
 தடம் நெடும் புவி கொண்டாடும் தனி நகர் வளமை ஈதால் 	0554-4

 5. மன்னிய சிறப்பின் மிக்க வள நகர் அதனில் மல்கும் 	0555-1
 பொன்னியல் புரிசை சூழ்ந்து சுரர்களும் போற்றும் பொற்பால் 	0555-2
 துன்னிய அன்பின் மிக்க தொண்டர் தம் சிந்தை நீங்கா 	0555-3
 அந்நிலை அரனார் வாழ்வது ஆனிலை என்னும் கோயில் 	0555-4



 6. பொருட்டிரு மறை கடந்த புனிதரை இனிது அக் கோயில் 	0556-1
 மருட்டுறை மாற்றும் ஆற்றால் வழி படும் தொழிலர் ஆகி 	0556-2
 இருட்கடு ஒடுங்கு கண்டத்து இறையவர்க்கு உரிமை பூண்டார்க்கு 	0556-3
 அருட் பெரும் தொண்டு செய்வார் அவர் எறிபத்தர் ஆவார் 	0556-4

 7. மழை வளர் உலகில் எங்கும் மன்னிய சைவம் ஓங்க 	0557-1
 அழலவிர் சடையான் அன்பர்க்கு அடாதன அடுத்த போது 	0557-2
 முழையரி என்னத் தோன்றி முரண் கெட எறிந்து தீர்க்கும் 	0557-3
 பழ மறை பரசும் தூய பரசு முன் எடுக்கப் பெற்றார் 	0557-4

 8. அண்ணலார் நிகழும் நாளில் ஆனிலை அடிகளார்க்குத் 	0558-1
 திண்ணிய அன்பு கூர்ந்த சிவகாமி ஆண்டார் என்னும் 	0558-2
 புண்ணிய முனிவனார் தாம் பூப் பறித்து அலங்கல் சாத்தி 	0558-3
 உண்ணிறை காதலோடும் ஒழுகுவார் ஒரு நாள் முன் போல் 	0558-4

 9. வைகறை உணர்ந்து போந்து புனல் மூழ்கி வாயும் கட்டி 	0559-1
 மெய்ம் மலர் நெருங்கு வாச நந்த வனத்து முன்னிக் 	0559-2
 கையினில் தெரிந்து நல்ல கமழ் முகை அலரும் வேலைத் 	0559-3
 தெய்வ நாயகருக்குச் சாத்தும் திருப் பள்ளித் தாமம் கொய்து 	0559-4

 10. கோலப் பூங் கூடை தன்னை நிறைத்தனர் கொண்டு நெஞ்சில் 	0560-1
 வாலிய நேசம் கொண்டு மலர்க் கையில் தண்டும் கொண்டு அங்கு 	0560-2
 ஆலயம் அதனை நோக்கி அங்கணர் அமைத்துச் சாத்தும் 	0560-3
 காலை வந்து உதவ வேண்டிக் கடிதினில் வாரா நின்றார் 	0560-4

 11 மற்றவர் அணைய இப்பால் வளநகர் அதனில் மன்னும் 	0561-1
 கொற்றவர் வளவர் தங்கள் குலப் புகழ்ச் சோழனார் தம் 	0561-2
 பற்றலர் முனைகள் சாய்க்கும் பட்ட வர்த்தனமாம் பண்பு 	0561-3
 பெற்ற வெங் களிறு கோலம் பெருகு மா நவமி முன்னாள் 	0561-4

 12. மங்கல விழைவு கொண்டு வரு நதித் துறை நீராடிப் 	0562-1
 பொங்கிய களிப்பினோடும் பொழி மதம் சொரிய நின்றார் 	0562-2
 எங்கணும் இரியல் போக எதிர் பரிக் காரர் ஓடத் 	0562-3
 துங்க மால் வரை போல் தோன்றித் துண்ணென அணைந்தது அன்றே 	0562-4

 13. வென்றிமால் யானை தன்னை மேல் கொண்ட பாகரோடும் 	0563-1
 சென்று ஒரு தெருவின் முட்டிச் சிவகாமியார் முன் செல்ல 	0563-2
 வன் தனித் தண்டில் தூங்கும் மலர் கொள் பூக் கூடை தன்னைப் 	0563-3
 பின் தொடர்ந்து ஓடிச் சென்று பிடித்து முன் பறித்துச் சிந்த 	0563-4

 14. மேல் கொண்ட பாகர் கண்டு விசை கொண்ட களிறு சண்டக் 	0564-1
 கால் கொண்டு போவார் போலக் கடிது கொண்டு அகலப் போக 	0564-2
 நூல் கொண்ட மார்பின் தொண்டர் நோக்கினர் பதைத்துப் பொங்கி 	0564-3
 மால் கொண்ட களிற்றின் பின்பு தண்டு கொண்டு அடிக்க வந்தார் 	0564-4

 15. அப்பொழுது அணைய ஒட்டாது அடற் களிறு அகன்று போக 	0565-1
 மெய்ப் பொருள் தொண்டர் மூப்பால் விரைந்து பின் செல்ல மாட்டார் 	0565-2
 தப்பினர் விழுந்து கையால் தரை அடித்து எழுந்து நின்று 	0565-3
 செப்பு அரும் துயரம் நீடிச் செயிர்த்து முன் சிவதா என்பார் 	0565-4

 16. களி யானையின் ஈர் உரியாய் சிவதா! 	0566-1
 எளியார் வலியாம் இறைவா! சிவதா! 	0566-2
 அளியார் அடியார் அறிவே! சிவதா! 	0566-3
 தெளிவார் அமுதே! சிவதா! சிவதா! 	0566-4

 17.  ஆறும் மதியும் அணியும் சடை மேல் 	0567-1
 ஏறும் மலரைக் கரி சிந்துவதே 	0567-2
 வேறுள் நினைவார் புரம் வெந்து அவியச் 	0567-3
 சீறும் சிலையாய்! சிவதா! சிவதா! 	0567-4

 18. தஞ்சே சரணம் புகுதுந் தமியோர் 	0568-1
 நெஞ்சேய் துயரம் கெட நேர் தொடரும் 	0568-2
 மஞ்சே என வீழ் மறலிக்கு இறை நீள் 	0568-3
 செஞ் சேவடியாய்! சிவதா! சிவதா! 	0568-4

 19. நெடியோன் அறியா நெறியார் அறியும் 	0569-1
 படியால் அடிமைப் பணி செய்து ஒழுகும் 	0569-2
 அடியார்களில் யான் ஆரா அணைவாய் 	0569-3
 முடியா முதலாய் எனவே மொழிய 	0569-4

 20. என்று அவர் உரைத்த மாற்றம் எறி பத்தர் எதிரே வாரா 	0570-1
 நின்றவர் கேளா மூளும் நெருப்பு உயிர்த்து அழன்று பொங்கி 	0570-2
 மன்றவர் அடியார்க்கு என்றும் வழிப் பகை களிறே அன்றோ 	0570-3
 கொன்று அது வீழ்ப்பன் என்று கொலை மழு எடுத்து வந்தார் 	0570-4

 21. வந்தவர் அழைத்த தொண்டர் தமைக் கண்டு வணங்கி உம்மை 	0571-1
 இந்த வல் இடும்பை செய்த யானை எங்கு உற்றது என்ன 	0571-2
 எந்தையார் சாத்தும் பூவை என் கையில் பறித்து மண் மேல் 	0571-3
 சிந்தி முன் பிழைத்துப் போகா நின்றது இத் தெருவே என்றார் 	0571-4

 2.2  இங்கு அது பிழைப்பது எங்கே இனி என எரிவாய் சிந்தும் 	0572-1
 அங்கையின் மழுவும் தாமும் அனலும் வெங்காலும் என்னப் 	0572-2
 பொங்கிய விசையில் சென்று பொரு கரி தொடர்ந்து பற்றும் 	0572-3
 செங்கண் வாள் அரியிற் கூடிக் கிடைத்தனர் சீற்ற மிக்கார் 	0572-4

 23. கண்டவர் இது முன்பு அண்ணல் உரித்த அக் களிறே போலும் 	0573-1
 அண்டரும் மண் உளோரும் தடுக்கினும் அடர்த்துச் சிந்தத் 	0573-2
 துண்டித்துக் கொல்வேன் என்று சுடர் மழு வலத்தில் வீசிக் 	0573-3
 கொண்டு எழுந்து ஆர்த்துச் சென்று காலினால் குலுங்கப் பாய்ந்தார் 	0573-4

 24. பாய்தலும் மிசை கொண்டு உய்க்கும் பாகரைக் கொண்டு சீறிக் 	0574-1
 காய் தழல் உமிழ் கண் வேழம் திரிந்து மேற் கதுவ அச்சம் 	0574-2
 தாய் தலை அன்பின் முன் நிற்குமே தகைந்து பாய்ந்து 	0574-3
 தோய் தனித் தடக்கை வீழ மழுவினால் துணித்தார் தொண்டர் 	0574-4

 25. கையினைத் துணித்த போது கடல் எனக் கதறி வீழ்ந்து 	0575-1
 மை வரை அனைய வேழம் புரண்டிட மருங்கு வந்த 	0575-2
 வெய்ய கோல் பாகர் பாகர் மூவர் மிசை கொண்டார் இருவர் ஆக 	0575-3
 ஐவரைக் கொன்று நின்றார் அருவரை அனைய தோளார் 	0575-4

 26. வெட்டுண்டு பட்டு வீழ்ந்தார் ஒழிய மற்று உள்ளார் ஓடி 	0576-1
 மட்டு அவிழ் தொங்கல் மன்னன் வாயில் காவலரை நோக்கி 	0576-2
 பட்ட வர்த்தனமும் பட்டுப் பாகரும் பட்டார் என்று 	0576-3
 முட்ட நீர் கடிது புக்கு முதல்வனுக்கு உரையும் என்றார் 	0576-4

 27. மற்று அவர் மொழிந்த மாற்றம் மணிக் கடை காப்போர் கேளாக் 	0577-1
 கொற்றவன் தன்பால் எய்திக் குரை கழல் பணிந்து போற்றிப் 	0577-2
 பற்றலர் இலாதாய் நின் பொற் பட்டமால் யானை வீழச் 	0577-3
 செற்றனர் சிலராம் என்று செப்பினார் பாகர் என்றார் 	0577-4

 28. வளவனும் கேட்ட போதில் மாறின்றி மண் காக்கின்ற 	0578-1
 கிளர் மணித் தோள் அலங்கல் சுரும்பு இனம் கிளர்ந்து பொங்க 	0578-2
 அளவில் சீற்றத்தினாலே யார் செய்தார் என்றும் கேளான் 	0578-3
 இள அரி ஏறு போல எழில் மணி வாயில் நீங்க 	0578-4

 29. தந்திரத் தலைவர் தாமும் தலைவன் தன் நிலைமை கண்டு 	0579-1
 வந்துறச் சேனை தன்னை வல் விரைந்து எழ முன் சாற்ற 	0579-2
 அந்தரத்து அகலம் எல்லாம் அணி துகில் பதாகை தூர்ப்ப 	0579-3
 எந்திரத் தேரும் மாவும் இடை இடை களிறும் ஆகி 	0579-4

 30. வில்லொடு வேல் வாள் தண்டு பிண்டி பாலங்கள் மிக்க 	0580-1
 வல்லெழும் உசலம் நேமி மழுக் கழுக் கடை முன் ஆன 	0580-2
 பல் படைக் கலன்கள் பற்றிப் பைங்கழல் வரிந்த வன் கண் 	0580-3
 எல்லையில் படைஞர் கொட்புற்று எழுந்தனர் எங்கும் எங்கும் 	0580-4

 31. சங்கொடு தாரை காளம் தழங்கொலி முழங்கு பேரி 	0581-1
 வெங்குரல் பம்பை கண்டை வியன் துடி திமிலை தட்டி 	0581-2
 பொங்கொலிச் சின்னம் எல்லாம் பொரு படை மிடைந்த பொற்பின் 	0581-3
 மங்குல் வான் கிளர்ச்சி நாண மருங்கு எழுந்து இயம்பி மல்க 	0581-4

 32. தூரியத் துவைப்பும் முட்டுஞ் சுடர்ப் படை ஒலியும் மாவின் 	0582-1
 தார் மணி இசைப்பும் வேழ முழக்கமும் தடந்தேர்ச் சீரும் 	0582-2
 வீரர் தஞ்செருக்கின் ஆர்ப்பும் மிக்கு எழுந்து ஒன்றாம் எல்லைக் 	0582-3
 காருடன் கடைநாள் பொங்கும் கடல் எனக் கலித்த அன்றே 	0582-4

 3.3 பண்ணுறும் உறுப்பு நான்கில் பரந்து எழு சேனை எல்லாம் 	0583-1
 மண்ணிடை இறு கால் மேல் மேல் வந்து எழுந்தது போல் தோன்ற 	0583-2
 தண்ணளிக் கவிகை மன்னன் தானை பின் தொடரத் தானோர் 	0583-3
 அண்ணலம் புரவி மேற்கொண்டு அரச மா வீதி சென்றான் 	0583-4

 34. கடு விசை முடுகிப் போகிக் களிற் றொடும் பாகர் வீழ்ந்த 	0584-1
 படு களம் குறுகச் சென்றான் பகை புலத்து அவரைக் காணான் 	0584-2
 விடு சுடர் மழு ஒன்று ஏந்தி வேறு இரு தடக் கைத்தாய 	0584-3
 அடு களிறு என்ன நின்ற அன்பரை முன்பு கண்டான் 	0584-4

 35. பொன் தவழ் அருவிக் குன்றம் எனப் புரள் களிற்றின் முன்பு 	0585-1
 நின்றவர் மன்றுள் என்றும் நிருத்தமே பயிலும் வெள்ளிக் 	0585-2
 குன்றவர் அடியார் ஆனார் கொற்றவர் இவர் என்று ஓரான் 	0585-3
 வென்றவர் இவர் யாவர் என்றான் வெடிபட முழங்கும் சொல்லான் 	0585-4

 36. அரசன் ஆங்கு அருளிச் செய்ய அருகு சென்று அணைந்து பாகர் 	0586-1
 விரை செய்தார் மாலையோய் நின் விறற் களிற்று எதிரே நிற்கும் 	0586-2
 திரை செய் நீர் உலகின் மன்னர் யாருளார் தீங்கு செய்தார் 	0586-3
 பரசு முன் கொண்டு நின்ற இவர் எனப் பணிந்து சொன்னார் 	0586-4

 37.  குழையணி காதினானுக்கு அன்பராம் குணத்தின் மிக்கார் 	0587-1
 பிழை படின் அன்றிக் கொல்லார் பிழைத்தது உண்டு என்று உட்கொண்டு 	0587-2
 மழை மத யானைச் சேனை வரவினை மாற்றி மற்ற 	0587-3
 உழை வயப் புரவி மேல் நின்று இழிந்தனன் உலக மன்னன் 	0587-4

 38. மைத் தடம் குன்று போலும் மதக் களிற்று எதிரே இந்த 	0588-1
 மெய்த்தவர் சென்ற போது வேறு ஒன்றும் புகுதா விட்ட 	0588-2
 அத் தவம் உடையேன் ஆனேன் அம்பல வாணர் அன்பர் 	0588-3
 இத்தனை முனியக் கெட்டேன் என் கொலோ பிழை என்று அஞ்சி 	0588-4

 39. செறிந்தவர் தம்மை நீக்கி அன்பர் முன் தொழுது சென்று ஈது 	0589-1
 அறிந்திலேன் அடியேன் அங்கு கேட்டது ஒன்று அதுதான் நிற்க 	0589-2
 மறிந்த இக் களிற்றின் குற்றம் பாகரோடு இதனை மாள 	0589-3
 எறிந்ததே போதுமோதான் அருள் செய்யும் என்று நின்றார் 	0589-4

40. மன்னவன் தன்னை நோக்கி வானவர் ஈசர் நேசர் 	0590-1
 சென்னி இத் துங்க வேழம் சிவகாமி ஆண்டார் கொய்து 	0590-2
 பன்னக ஆபரணர் சாத்தக் கொடுவரும் பள்ளித் தாமம் 	0590-3
 தன்னை முன் பறித்துச் சிந்தத் தரை படத் துணித்து வீழ்த்தேன் 	0590-4

 41. மாதங்கம் தீங்கு செய்ய வரு பரிக்காரர் தாமும் 	0591-1
 மீதங்கு கடாவுவாரும் விலக்கிடாது ஒழிந்து பட்டார் 	0591-2
 ஈதங்கு நிகழ்ந்தது என்றார் எறி பத்தர் என்ன அஞ்சிப் 	0591-3
 பாதங்கள் முறையால் தாழ்ந்து பருவரைத் தடந்தோள் மன்னன் 	0591-4

 42. அங்கணர் அடியார் தம்மைச் செய்த இவ் அபராதத்துக்கு 	0592-1
 இங்கு இது தன்னால் போதாது என்னையும் கொல்ல வேண்டும் 	0592-2
 மங்கல மழுவால் கொல்கை வழக்கும் அன்று இதுவாம் என்று 	0592-3
 செங்கையால் உடைவாள் வாங்கிக் கொடுத்தனர் தீர்வு நேர்வார் 	0592-4

 43. வெந்தழல் சுடர் வாள் நீட்டும் வேந்தனை நோக்கிக கெட்டேன் 	0593-1
 அந்தமில் புகழான் அன்புக்கு அளவின்மை கண்டேன் என்று 	0593-2
 தந்த வாள் வாங்க மாட்டார் தன்னைத் தான் துறக்கும் என்று 	0593-3
 சிந்தையால் உணர்வுற்று அஞ்சி வாங்கினார் தீங்கு தீர்ப்பார் 	0593-4

 44. வாங்கிய தொண்டர் முன்பு மன்னனார் தொழுது நின்றே 	0594-1
 ஈங்கு எனை வாளினால் கொன்று என் பிழை தீர்க்க வேண்டி 	0594-2
 ஓங்கிய உதவி செய்யப் பெற்றனன் இவர் பால் என்றே 	0594-3
 ஆங்கு அவர் உவப்பக் கண்ட எறிபத்தர் அதனுக்கு அஞ்சி 	0594-4

 45.  வன் பெருங் களிறு பாகர் மடியவும் உடை வாளைத் தந்து 	0595-1
 என் பெரும் பிழையினாலே  என்னையும் கொல்லும் என்னும் 	0595-2
 அன்பனார் தமக்குத் தீங்கு நினைந்தனன் என்று கொண்டு 	0595-3
 முன்பு எனது உயிர் செகுத்து முடிப்பதே முடிவு என்று எண்ணி 	0595-4

 46. புரிந்தவர் கொடுத்த வாளை அன்பர் தம் கழுத்தில் பூட்டி 	0596-1
 அரிந்திடல் உற்ற போதில் அரசனும் பெரியோர் செய்கை 	0596-2
 இருந்தவாறு என்? கெட்டேன்? என்று எதிர் கடிதிற் சென்று 	0596-3
 பெருந்தடந் தோளால் கூடிப் பிடித்தனன் வாளும் கையும் 	0596-4

 47. வளவனார் விடாது பற்ற மாதவர் வருந்து கின்ற 	0597-1
 அளவு இலாப் பரிவில் வந்த இடுக்கணை அகற்ற வேண்டிக் 	0597-2
 கள மணி களத்துச் செய்ய கண்ணுதல் அருளால் வாக்குக் 	0597-3
 கிளர் ஒளி விசும்பின் மேல் வந்து எழுந்தது பலரும் கேட்ப 	0597-4

 48. தொழும் தகை அன்பின் மிக்கீர்! தொண்டினை மண் மேற்காட்டச் 	0598-1
 செழுந் திருமலரை இன்று சினக்கரி சிந்தத் திங்கள் 	0598-2
 கொழுந்து அணி வேணிக் கூத்தர் அருளினால் கூடிற்று என்று அங்கு 	0598-3
 எழுந்தது பாகரோடும் யானையும் எழுந்தது அன்றே 	0598-4

 49.  ஈரவே பூட்டும் வாள் விட்டு எறிபத்தர் தாமும் அந்த 	0599-1
 நேரியர் பெருமான் தாள் மேல் விழுந்தனர் நிருபர் கோனும் 	0599-2
 போர் வடி வாளைப் போக எறிந்து அவர் கழல்கள் போற்றிப் 	0599-3
 பார்மிசை பணிந்தான் விண்ணோர் பனிமலர் மாரி தூர்த்தார் 	0599-4

 50. இருவரும் எழுந்து வானில் எழுந்த பேரொலியைப் போற்ற 	0600-1
 அருமறை பொருளாய் உள்ளார் அணிகொள் பூங்கூடை தன்னில் 	0600-2
 மருவிய பள்ளித் தாமம் நிறைந்திட அருள மற்று அத் 	0600-3
 திருவருள் கண்டு வாழ்ந்து சிவகாமியாரும் நின்றார் 	0600-4

 51. மட்டவிழ் அலங்கல் வென்றி மன்னவர் பெருமான் முன்னர் 	0601-1
 உட்டரு களிப்பினோடும் உறங்கி மீது எழுந்தது ஒத்து 	0601-2
 முட்ட வெங்கடங்கள் பாய்ந்து முகில் என முழங்கிப் பொங்கும் 	0601-3
 பட்ட வர்த்தனத்தைக் கொண்டு பாகரும் அணைய வந்தார் 	0601-4

 52.  ஆன சீர்த் தொண்டர் கும்பிட்டு அடியனேன் களிப்ப இந்த 	0602-1
 மான வெங் களிற்றில் ஏறி மகிழ்ந்து எழுந்து அருளும் என்ன 	0602-2
 மேன்மையப் பணி மேற் கொண்டு வணங்கி வெண் குடையின் நீழல் 	0602-3
 யானை மேற் கொண்டு சென்றார் இவுளிமேற் கொண்டு வந்தார் 	0602-4

 53. அந்நிலை எழுந்த சேனை ஆர்கலி ஏழும் ஒன்றாய் 	0603-1
 மன்னிய ஒலியின் ஆர்ப்ப மண் எலாம் மகிழ்ந்து வாழ்த்தப் 	0603-2
 பொன்னெடும் பொதுவில் ஆடல் நீடிய புனிதர் பொற்றாள் 	0603-3
 சென்னியிற் கொண்டு சென்னி திருவளர் கோயில் புக்கான் 	0603-4

 54. தம்பிரான் பணிமேற் கொண்டு சிவகாமியாரும் சார 	0604-1
 எம்பிரான் அன்பரான எறிபத்தர் தாமும் என்னே 	0604-2
 அம்பலம் நிறைந்தார் தொண்டர் அறிவதற்கு அரியார் என்று 	0604-3
 செம்பியன் பெருமை உன்னித் திருப்பணி நோக்கிச் சென்றார் 	0604-4

 5.5 மற்றவர் இனையவான வன்பெரும் தொண்டு மண்மேல் 	0605-1
 உற்றிடத்து அடியார் முன் சென்று உதவியே நாளும் நாளும் 	0605-2
 நல்தவக் கொள்கை தாங்கி நலமிகு கயிலை வெற்பில் 	0605-3
 கொற்றவர் கணத்தின் முன்னாம் கோ முதல் தலைமை பெற்றார் 	0605-4

 56.  ஆளுடைத் தொண்டர் செய்த ஆண்மையும் தம்மைக் கொல்ல 	0606-1
 வாளினைக் கொடுத்து நின்ற வளவனார் பெருமை தானும் 	0606-2
 நாளும் மற்றவர்க்கு நல்கும் நம்பர் தாம் அளக்கிலன்றி 	0606-3
 நீளும் இத் தொண்டின் நீர்மை நினைக்கில் ஆர் அளக்க வல்லார்? 	0606-4

 57. தேனாரும் தண் பூங் கொன்றைச் செஞ்சடையவர் பொற்றாளில் 	0607-1
 ஆனாத காதல் அன்பர் எறிபத்தர் அடிகள் சூடி 	0607-2
 வானாளும் தேவர் போற்றும் மன்றுளார் நீறு போற்றும் 	0607-3
 ஏனாதி நாதர் செய்த திருத் தொழில் இயம்பலுற்றேன் 	0607-4