Home > Shaiva Siddhanta > Thirumurai > திருதொண்டர் புராணம் (மூலம்)

This page was originally provided by Project Madurai. The songs have been proof-read by thiruchchirrambalam arakkattalai, Kovilpatti.

திருச்சிற்றம்பலம் 
 
2 தில்லை வாழ் அந்தணர் சருக்கம்

7 அமர் நீதி நாயனார் புராணம்

 1. சீரில் நீடிய செம்பியர் பொன்னி நன்னாட்டுக் 	0502-1
 காரின் மேவிய களி அளி மலர்ப் பொழில் சூழ்ந்து 	0502-2
 தேரின் மேவிய செழு மணிவீதிகள் சிறந்து 	0502-3
 பாரில் நீடிய பெருமை சேர் பதி பழையாறை 	0502-4

 2. மன்னும் அப் பதி வணிகர் தம் குலத்தினில் வந்தார் 	0503-1
 பொன்னும் முத்தும் நல் மணிகளும் பூந்துகில் முதலா 	0503-2
 எந் நிலத்தினும் உள்ளன வரு வளத்து இயல்பால் 	0503-3
 அந் நிலைக்கண் மிக்கவர் அமர் நீதியார் என்பார் 	0503-4

 3. சிந்தை செய்வது சிவன் கழல் அல்லது ஒன்று இல்லார் 	0504-1
 அந்தி வண்ணர் தம் அடியவர்க்கு அமுது செய்வித்துக் 	0504-2
 கந்தை கீள் உடை கோவணம் கருத்து அறிந்து உதவி 	0504-3
 வந்த செல்வத்தின் வளத்தினால் வரும் பயன் கொள்வார் 	0504-4

 4. முக்கண் நக்கராம் முதல்வனார் அவர் திரு நலூர் 	0505-1
 மிக்க சீர் வளர் திருவிழா விருப்புடன் வணங்கித் 	0505-2
 தக்க அன்பர்கள் அமுது செய் திருமடம் சமைத்தார் 	0505-3
 தொக்க சுற்றமும் தாமும் வந்து அணைந்தனர் தூயோர் 	0505-4

 5. மருவும் அன்பொடு வணங்கினர் மணி கண்டர் நல்லூர்த் 	0506-1
 திரு விழா அணி சேவித்துத் திரு மடத்து அடியார் 	0506-2
 பெருகும் இன்பமோடு அமுது செய்திட அருள் பேணி 	0506-3
 உருகு சிந்தையின் மகிழ்ந்து உறை நாள் இடை ஒருநாள் 	0506-4




 6. பிறைத் தளிர் சடைப் பெருந்தகைப் பெரும் திரு நல்லூர்க் 	0507-1
 கறைக் களத்து இறை கோவணப் பெருமை முன் காட்டி 	0507-2
 நிறைத்த அன்புடைத் தொண்டர்க்கு நீடருள் கொடுப்பான் 	0507-3
 மறைக் குலத்தொரு பிரமசாரியின் வடிவு ஆகி 	0507-4

 7. செய்ய புன் சடை கரந்தது ஓர் திருமுடிச் சிகையும் 	0508-1
 சைவ வெண் திரு நீற்று முண்டகத்து ஒளித் தழைப்பும் 	0508-2
 மெய்யின் வெண் புரி நூலுடன் விளங்கும் மான் தோலும் 	0508-3
 கையில் மன்னிய பவித்திர மரகதக் கதிரும் 	0508-4

 8. முஞ்சி நாணுற முடிந்தது சாத்திய அரையில் 	0509-1
 தஞ்ச மா மறைக் கோவண ஆடையின் அசைவும் 	0509-2
 வஞ்ச வல் வினைக் கறுப்பறும் மனத்து அடியார்கள் 	0509-3
 நெஞ்சில் நீங்கிடா அடி மலர் நீணிலம் பொலிய 	0509-4

 9. கண்டவர்க்கு உறு காதலின் மனம் கரைந்து உருகத் 	0510-1
 தொண்டர் அன்பு எனும் தூ நெறி வெளிப் படுப்பார் ஆய்த் 	0510-2
 தண்டின் மீது திரு கோவணம் நீற்றுப்பை தருப்பை 	0510-3
 கொண்டு வந்து அமர் நீதியார் திரு மடம் குறுக 	0510-4

 10. வடிவு காண்டலும் மனத்தினும் மிக முகம் மலர்ந்து 	0511-1
 கடிது வந்து எதிர் வணங்கி இம் மடத்தினில் காணும் 	0511-2
 படி இலாத நீர் அணைய முன் பயில் தவம் என்னோ  	0511-3
 அடியனேன் செய்தது என்றனர் அமர்நீதி அன்பர் 	0511-4

 1.1 பேணும் அன்பரை நோக்கி நீர் பெருகிய அடியார்க்கு 	0512-1
 ஊணும் மேன்மையில் ஊட்டி நற் கந்தை கீள் உடைகள் 	0512-2
 யாணர் வெண் கிழிக் கோவணம் ஈதல் கேட்டு உம்மைக் 	0512-3
 காண வந்தனம் என்றனன் கண் நுதல் கரந்தோன் 	0512-4

 12. என்று தம்பிரான் அருள் செய இத் திரு மடத்தே 	0513-1
 நன்று நான் மறை நற்றவர்  அமுது செய்து அருளத் 	0513-2
 துன்று வேதியர் தூய்மையின் அமைப்பதும் உளதால் 	0513-3
 இன்று நீரும் இங்கு அமுது செய்து அருளும் 
					என்று இறைஞ்ச 	0513-4

 13. வணங்கும் அன்பரை நோக்கி அம் மறையவர் இசைந்தே 	0514-1
 அணங்கு நீர்ப் பொன்னி ஆடி நான் வர மழை வரினும் 	0514-2
 உணங்கு கோவணம் வைத்து நீர் தாரும் என்று ஒரு வெண் 	0514-3
 குணங் கொள் கோவணம் தண்டினில் அவிழ்த்துக் 
					கொடுப்பார் 	0514-4

 14.  ஓங்கு கோவணப் பெருமையை உள்ளவாறு உமக்கே 	0515-1
 ஈங்கு நான் சொல்ல வேண்டுவது இல்லை நீர் இதனை 	0515-2
 வாங்கி நான் வரும் அளவும் உம்மிடத்து இகழாதே 	0515-3
 ஆங்கு வைத்து நீர் தாரும் என்று அவர் 
				கையில் கொடுத்தார் 	0515-4

 15. கொடுத்த கோவணம் கைக் கொண்டு கோது இலா அன்பர்	0516-1
 கடுப்பில் இங்கு எழுந்து அருளும் நீர் குளித்து 
					எனக் கங்கை 	0516-2
 மடுத்த தும்பிய வளர் சடை மறைத்த அம் மறையோர் 	0516-3
 அடுத்த தெண்டிரைப் பொன்னி நீர் ஆட என்று அகன்றார் 	0516-4

 16. தந்த கோவணம் வாங்கிய தனிப் பெருந் தொண்டர் 	0517-1
 முந்தை அந்தணர் மொழி கொண்டு முன்பு தாம் கொடுக்கும் 	0517-2
 கந்தை கீள் உடை கோவணம் அன்றி ஓர் காப்புச் 	0517-3
 சிந்தை செய்து வேறு இடத்து ஒரு சேமத்தின் வைத்தார் 	0517-4

 17. போன வேதியர் வைத்த கோவணத்தினைப் போக்கிப் 	0518-1
 பானலந்துறைப் பொன்னி நீர் படிந்து வந்தாரோ 	0518-2
 தூநறுஞ் சடைக் கங்கை நீர் தோய்ந்து வந்தாரோ 	0518-3
 வானம் நீர் மழை பொழிந்திட நனைந்து வந்து அணைந்தார் 	0518-4

 18. கதிர் இளம் பிறைக் கண்ணியர் நண்ணிய பொழுதில் 	0519-1
 முதிரும் அன்பு உடைத் தொண்டர் தாம் 
				முறைமையின் முன்னே 	0519-2
 அதிக நன்மையின் அறு சுவைத் திருவமுது ஆக்கி 	0519-3
 எதிர் எழுந்து சென்று இறைஞ்சிட நிறைந்த நூல் மார்பர் 	0519-4

 19. தொண்டர் அன்பு எனும் தூய நீர் ஆடுதல் வேண்டி 	0520-1
 மண்டு தண் புனல் மூழ்கிய ஈரத்தை மாற்றத் 	0520-2
 தண்டின் மேலதும் ஈரம் நான் தந்த கோவணத்தைக் 	0520-3
 கொண்டு வாரும் என்று உரைத்தனர்  கோவணக் கள்வர் 	0520-4

 20. ஐயர் கைதவம் அறிவுறாது அவர் கடிது அணுகி 	0521-1
 எய்தி நோக்குறக் கோவணம் இருந்த வேறு இடத்தில் 	0521-2
 மை இல் சிந்தையர் கண்டிலர் வைத்த கோவணம் முன் 	0521-3
 செய்தது என் என்று திகைத்தனர் தேடுவார் ஆனார் 	0521-4

 21.  பொங்கு வெண் கிழிக் கோவணம் போயின நெறி மேல் 0522-1
 சங்கை இன்றியே தப்பினது என்று தம் சரக்கில் 	0522-2
 எங்கு நாடியும் கண்டிலர் என் செய்வார் நின்றார் 	0522-3
 அங்கண் வேதியர் பெரும் தொடக்கினில் அகப் பட்டார் 	0522-4

 2.2 மனைவி யாரொடு மன்னிய கிளைஞரும் தாமும் 	0523-1
 இனையது ஒன்று வந்து எய்தியது என இடர் கூர்ந்து 	0523-2
 நினைவது ஒன்று இலர் வருந்தினர் நிற்கவும் மாட்டார் 	0523-3
 புனைய வேறு ஒரு கோவணம் கொடு புறப்பட்டார் 	0523-4

 23. அத்தர் முன்பு சென்று அடிகள் நீர் தந்த கோவணத்தை 	0524-1
 வைத்த இடத்து நான் கண்டிலேன் மற்றும் ஓர் இடத்தில் 	0524-2
 உய்த்து ஒளித்தனர் இல்லை அ·து ஒழிந்தவாறு அறியேன் 	0524-3
 இத்தகைத்த வேறு அதிசயம் கண்டிலேன் என்று 	0524-4

 24. வேறு நல்லது ஓர் கோவணம் விரும்பி முன் 
					கொணர்ந்தேன் 	0525-1
 கீறு கோவணம் அன்று நெய்தமைத்தது கிளர் கொள் 	0525-2
 நீறு சாத்திய நெற்றியீர் மற்றுது களைந்து 	0525-3
 மாறு சாத்தி என் பிழை பொறுப்பீர் என வணங்க 	0525-4

 25. நின்ற வேதியர் வெகுண்டு அமர் நீதியார் நிலைமை 	0526-1
 நன்று சாலவும் நாள் இடை கழிந்ததும் அன்றால் 	0526-2
 இன்று நான் வைத்த கோவணம் கொண்டு அதற்கு 
					எதிர் வேறு 	0526-3
 ஒன்று கொள்க என உரைப்பதே நீர் என உரையா 	0526-4

 26. நல்ல கோவணம் கொடுப்பன் என்று உலகின் 
					மேல் நாளும் 	0527-1
 சொல்லும் விதத்தது என் கோவணம் கொள்வது துணிந்தோ 	0527-2
 ஒல்லை ஈங்கு உறு வாணிபம் அழகிதே உமக்கு என்று 	0527-3
 எல்லை இல்லவன் எரி துள்ளினால் என வெகுண்டான் 	0527-4

 27. மறி கரந்து தண்டு ஏந்திய மறைவர் வெகுளப் 	0528-1
 பொறி கலங்கிய உணர்வினர் ஆய் முகம் புலர்ந்து 	0528-2
 சிறிய என் பெரும் பிழை பொறுத்து அருள் 
				செய்வீர் அடியேன் 	0528-3
 அறிய வந்தது ஒன்று என அடி பணிந்து அயர்வார் 	0528-4

 28.  செயத்தகும் பணி செய்வன் இக் கோவணம் அன்றி 	0529-1
 நயத் தகுந்தன நல்ல பட்டு ஆடைகள் மணிகள் 	0529-2
 உயர்த்த கோடி கொண்டு அருளும் என்று 
				உடம்பினில் அடங்காப் 	0529-3
 பயத்தொடுங்குலைந்து அடி மிசைப் பல முறை பணிந்தார் 	0529-4

 29. பணியும் அன்பரை நோக்கி அப் பரம் பொருளானார் 	0530-1
 தணியும் உள்ளத்தார் ஆயினார் போன்று நீர் தந்த 	0530-2
 மணியும் பொன்னும் நல் ஆடையும் மற்றும் என் செய்ய 	0530-3
 அணியும் கோவணம் நேர் தர அமையும் என்றான் 	0530-4

 30. மலர்ந்த சிந்தையர் ஆகிய வணிகர் ஏறு அனையார் 	0531-1
 அலர்ந்த வெண்ணிறக் கோவணம் அதற்கு நேராக 	0531-2
 இலங்கு பூந் துகில் கொள்வதற்கு இசைந்து 
					அருள் செய்யீர் 	0531-3
 நலங் கொள் கோவணம் தரும் பரிசு யாதென நம்பர் 	0531-4

 31.  உடுத்த கோவணம் ஒழிய நாம் உம் கையில் தர நீர் 	0532-1
 கொடுத்ததாக முன் சொல்லும் அக் கிழிந்த கோவணநேர் 	0532-2
 அடுத்த கோவணம் இது என்று தண்டினில் அவிழாது 	0532-3
 எடுத்து மற்று இதன் எடையிடும் கோவணம் என்றார் 	0532-4

 32.  நன்று சால என்று அன்பரும் ஒரு துலை நாட்டக் 	0533-1
 குன்ற வில்லியார் கோவணம் ஒரு தட்டில் இட்டார் 	0533-2
 நின்ற தொண்டரும் கையினில் நெய்த கோவணத் தட்டு 	0533-3
 ஒன்றிலே இட நிறை நிலாது ஒழிந்தமை கண்டார் 	0533-4

 3.3 நாடும் அன்பொடு நாயன்மார்க் களிக்க முன் வைத்த 	0534-1
 நீடு கோவணம் அடைய நேராக ஒன்று ஒன்றாக் 	0534-2
 கோடு தட்டின் மீது இடக் கொண்டு எழுந்தது கண்டு 	0534-3
 ஆடு சேவடிக்கு அயரும் அற்புதம் எய்தி 	0534-4

 34. உலகில் இல்லதோர் மாயை இக் கோவணம் ஒன்றுக்கு 	0535-1
 அலகில் கோவணம் ஒத்தில என்று அதிசயத்துப் 	0535-2
 பலவும் மென் துகில் பட்டுடன் இட இட உயர 	0535-3
 இலகு பூந்துகிற் பொதிகளை எடுத்து மேல் இட்டார் 	0535-4

 35. முட்டில் அன்பர் தம் அன்பிடுந் தட்டுக்கு முதல்வர் 	0536-1
 மட்டு நின்ற தட்டு அருளடு தாழ்வு உறும் வழக்கால் 	0536-2
 பட்டொடும் துகில் அநேக கோடிகளிடும் பத்தர் 	0536-3
 தட்டு மேற் படத் தாழ்ந்தது கோவணத் தட்டு 	0536-4

 36.  ஆன தன்மை கண்டு அடியவர் அஞ்சி 
					அந்தணர் முன் 	0537-1
 தூ நறுந் துகில் வர்க்க நூல் வர்க்கமே முதலா 	0537-2
 மானம் இல்லன குவிக்கவும் தட்டின் மட்டு இதுவால் 	0537-3
 ஏனை என் தனம் இடப்பெற வேண்டும் என்று இறைஞ்ச 	0537-4

 37. மங்கை பாகராம் மறையவர் மற்று அதற்கு இசைந்தே 	0538-1
 இங்கு நாம் இனி வேறு ஒன்று சொல்வது என் கொல் 	0538-2
 அங்கு மற்று உங்கள் தனங்களினாகிலும் இடுவீர் 	0538-3
 எங்கள் கோவணம் நேர் நிற்க வேண்டுவது என்றார் 	0538-4

 38. நல்ல பொன்னொடும் வெள்ளியும் நவ மணித் திரளும் 	0539-1
 பல் வகைத் திறத்து உலோகமும் புணர்ச்சிகள் பலவும் 	0539-2
 எல்லை இல் பொருள் சுமந்து அவர் இட இடக் கொண்டே 	0539-3
 மல்கு தட்டு மீது எழுந்தது வியந்தனர் மண்ணோர் 	0539-4

 39. தவம் நிறைந்த நான் மறைப் பொருள் நூல்களால் 
						சமைந்த 	0540-1
 சிவன் விரும்பிய கோவணம் இடும் செழுந்தட்டுக்கு 	0540-2
 அவனி மேலமர் நீதியார் தனமெலாம் அன்றிப் 	0540-3
 புவனம் யாவையும் நேர் நிலா என்பது புகழோ 	0540-4

 40. நிலைமை மற்றது நோக்கிய நிகர் இலார் நேர் நின்று 	0541-1
 உலைவில் ப·றனம் ஒன்று ஒழியாமை உய்த்து ஒழிந்தேன் 	0541-2
 தலைவ யானும் என் மனைவியும் சிறுவனும் தகுமேல் 	0541-3
 துலையில் ஏறிடப் பெறுவது உன் அருள் எனத் தொழுதார் 	0541-4

 41. பொச்சமில்ல அடிமைத் திறம் புரிந்தவர் எதிர்நின்று 	0542-1
 அச்ச முன்புற உரைத்தலும் அங்கணர் அருளால் 	0542-2
 நிச்சயித்தவர் நிலையினைத் துலை எனுஞ் சலத்தால் 	0542-3
 இச் சழக்கினின்று ஏற்றுவார் ஏறுதற்கு இசைந்தார் 	0542-4

 42. மனம் மகிழ்ந்து அவர் மலர்க்கழல் சென்னியால் 
					வணங்கிப் 	0543-1
 புனை மலர்க் குழல் மனைவியார் தம்மொடு புதல்வன் 	0543-2
 தனை உடன் கொடு தனித் துலை வலம் கொண்டு தகவால் 	0543-3
 இனைய செய்கையில் ஏறுவார் கூறுவார் எடுத்து 	0543-4

 43.  இழைத்த அன்பினில் இறை திருநீற்று மெய் அடிமை 	0544-1
 பிழைத்திலோம் எனில் பெருந்துலை நேர் நிற்க என்று 	0544-2
 மழைத் தடம் பொழில் திரு நல்லூர் இறைவரை வணங்கித் 	0544-3
 தழைத்த அஞ்செழுத்து ஓதினார் ஏறினார் தட்டில் 	0544-4

 4.4 மண்டு காதலின் மற்றவர் மகிழ்ந்து உடன் ஏற 	0545-1
 அண்டர் தம்பிரான் திரு அரைக் கோவணம் அதுவும் 	0545-2
 கொண்ட அன்பினில் குறைபடா அடியவர் அடிமைத் 	0545-3
 தொண்டும் ஒத்தலால் ஒத்து நேர் நின்றது அத் துலைதான் 	0545-4

 45. மதி விளங்கிய தொண்டர் தம் பெருமையை மண்ணோர் 	0546-1
 துதி செய்து எங்கணும் அதிசயம் உற எதிர் தொழுதார் 	0546-2
 கதிர் விசும்பு இடை கரந்திட நிரந்த கற்பகத்தின் 	0546-3
 புதிய பூ மழை இமையவர் மகிழ்வுடன் பொழிந்தார் 	0546-4

 46. அண்டர் பூ மழை பொழிய மற்று அதனிடை ஒளித்த 	0547-1
 முண்ட வேதியர் ஒரு வழியான் முதல் நல்லூர்ப் 	0547-2
 பண்டு தாம் பயில் கோலமே விசும்பினிற் பாகங் 	0547-3
 கொண்ட பேதையும் தாமுமாய்க் காட்சி முன் கொடுத்தார் 	0547-4

 47. தொழுது போற்றி அத் துலை மிசை நின்று 
					நேர் துதிக்கும் 	0548-1
 வழுவில் அன்பரும் மைந்தரும் மனைவியார் தாமும் 	0548-2
 முழுதும் இன்னருள் பெற்றுத் தம் முன் தொழுது இருக்கும் 	0548-3
 அழிவில் வான் பதங் கொடுத்து எழுந்து அருளினார் ஐயர் 	0548-4

 48. நாதர் தம் திரு அருளினால் நல் பெருந் துலையே 	0549-1
 மீது கொண்டெழு விமானம் அதுவாகி மேல் செல்லக் 	0549-2
 கோதில் அன்பரும் குடும்பமும் குறைவு அறக் கொடுத்த 	0549-3
 ஆதி மூர்த்தியார் உடன் சிவ புரியினை அணைந்தார் 	0549-4

 49. மலர் மிசை அயனும் மாலும் காணுதற்கு 
					அரிய வள்ளல் 	0550-1
 பலர் புகழ் வெண்ணெய் நல்லூர் அவணப் பழமை காட்டி 	0550-2
 உலகு உய்ய ஆண்டு கொள்ளப் பெற்றவர் பாதம் உன்னித் 	0550-3
 தலை மிசை வைத்து வாழும் தலைமை நம் தலைமை ஆகும் 	0550-4

திருச்சிற்றம்பலம் 

தில்லை வாழந்தணர் சருக்கம் முற்றிற்று.