The Bouquet from the Soul-mate

சேரமான் பெருமாள் நாயனார் அருளிய திருவாரூர் மும்மணிக்கோவை பதினொன்றாம் திருமுறை திருச்சிற்றம்பலம் வந்தார்; எதிர்சென்று நின்றேற்கு ஒளிரும் வண் தார் தழைகள் தந்தார்; அவையொன்றும் மாற்றகில்லேன்; தக்கன் வேள்விசெற்ற செந்தாமரைவண்ணன் தீர்த்தச் சடையன் சிராமலைவாய்க் கொந்தார் பொழிலணி நந்தாவனத்துக் குளிர்புனத்தே. திருச்சிற்றம்பலம் cEramAn perumAL nAyanAr aruLiya thiruvArUr mummaNikkOvai padhinonRAm thirumuRai thirucciRRambalam van^dhAr; edhir cenRu n^inRERku oLirum vaN thAr thazaikaL than^thAr; avaiyonRum maRRakillEn; thakkan vELvi ceRRa cen^thAmaraivaNNan thIrththac caDaiyan cirAmalaivAyk kon^thAr pozilaNi n^an^dhAvanaththuk kuLirpunaththE. thirucciRRambalam

Explanation of thiruvaroor mummanikkovai:

(He) Came; To me, who went and stood in front, gave glittering lovely bunches of flowers and leaves; I could not refuse anything; (This was) In the cool-fields surrounded by ever-lasting blooming gardens at thiruchirAppaLLi of the Red-lotus-like One Who conquered the rite of dakshan, the One with holy water on the matter hair ! Notes: 1. vaN - pretty; thAr - bouquet; kon^dhu - flower cluster; nan^dhAvanam - garden that does not fade off.
< PREV <
Poetic Portrait
of God's Head
Table of Contents > NEXT >
Procession of
God

Back to ThirumuRai Series
Back to Shaiva Sidhdhantha Home Page