1.00 பாயிரம்

1.3 திருநகரச் சிறப்பு

1.4 திருக்கூட்டச் சிறப்பு

1.5. தடுத்தாட்கொண்ட புராணம்

147	கங்கையும் மதியும் பாம்பும் கடுக்கையும் முடி மேல் வைத்த அங்கணர் ஓலை காட்டி ஆண்டவர் தமக்கு நாடு மங்கையர் வதன சீத மதி இருமருங்கும் ஓடிச் செங்கயல் குழைகள் நாடும் திருமுனைப்பாடி நாடு .	1.5.1
148	பெருகிய நலத்தால் மிக்க பெரும் திரு நாடு தன்னில் அரு மறைச் சைவம் ஓங்க அருளினால் அவதரித்த மருவிய தவத்தால் மிக்க வளம்பதி வாய்மை குன்றாத் திரு மறையவர்கள் நீடும் திரு நாவலூராம் அன்றே.	1.5.2
149	மாதொ ஒரு பாகனார்க்கு வழி வழி அடிமை செய்யும் வேதியர் குலத்துள் தோன்றி மேம்படு சடையனார்க்(கு) ஏதமில் கற்பின் வாழ்க்கை மனை இசை ஞானியார்பால் தீதகன்று உலகம் உய்யத் திரு அவதாரம் செய்தார்.	1.5.3
150	தம்பிரான் அருளினாலே தவத்தினால் மிக்கோர் போற்றும், நம்பி ஆரூரர் என்றே நாமமும் சாற்றிமிக்க ஐம் படை சதங்கை சாத்தி அணிமணிச் சுட்டிச் சாத்தி செம் பொன் நாண் அரையில் மின்னத் தெருவில் தேர் உருட்டு நாளில்.	1.5.4
151	நர சிங்க முனையர் என்னும் நாடு வாழ் அரசர் கண்டு பரவருங் காதல்கூரப் பயந்தவர் தம்பால் சென்று விரவிய நண்பினாலே வேண்டினர் பெற்றுத் தங்கள் அரசிளங் குமரற்கு ஏற்ப அன்பினால் மகன்மை கொண்டார்.	1.5.5
152	பெருமைசால் அரசர் காதற் பிள்ளையாய்ப் பின்னும் தங்கள் வரு முறை மரபில் வைகி வளர்ந்து மங்கலம் செய் கோலத்து அரு மறை முந் நூல் சாத்தி அளவில் தொல் கலைகள் ஆய்ந்து திரு மலி சிறப்பின் ஓங்கிச் சீர் மணப் பருவஞ் சேர்ந்தார்.	1.5.6
153	தந்தையார் சடையனார் தம் தனித் திரு மகற்குச் சைவ அந்தணர் குலத்துள் தங்கள் அரும் பெரும் மரபுக்கு ஏற்ப வந்த தொல் சிறப்பிற் புத்தூர்ச் சடங்கவி மறையோன் தன்பால் செந் திரு அனைய கன்னி மணத் திறஞ் செப்பி விட்டார்.	1.5.7
154	குல முதல் அறிவின் மிக்கோர் கோத்திர முறையும் தேர்ந்தார் நல மிகு முதியோர் சொல்லச் சடங்கவி நன்மை ஏற்று மலர் தரு முகத்தன் ஆகி மணம் புரி செயலின் வாய்மை பலவுடன் பேசி ஒத்த பண்பினால் அன்பு நேர்ந்தான்	1.5.8
155	மற்றவன் இசைந்த வார்த்தை கேட்டவர் வள்ளல் தன்னைப் பெற்றவர் தம்பால் சென்று சொன்ன பின் பெருகு சிந்தை உற்றதோர் மகிழ்ச்சி எய்தி மண வினை உவந்து சாற்றிக் கொற்றவர் திருவுக்கு ஏற்பக் குறித்து நாள் ஓலை விட்டார்.	1.5.9
156	மங்கலம் பொலியச் செய்த மண வினை ஓலை ஏந்தி அங்கயற் கண்ணினாரும் ஆடவர் பலரும் ஈண்டிக் கொங்கலர்ச் சோலை மூதூர் குறுகினார் எதிரே வந்து பங்கய வதனி மாரும் மைந்தரும் பணிந்து கொண்டார்.	1.5.10
157	மகிழ்ச்சி யால் மணம் மீக் கூறி மங்கல வினைகள் எல்லாம் புகழ்ச்சியால் பொலிந்து தோன்றப் போற்றிய தொழிலராகி இகழ்ச்சி ஒன்றானும் இன்றி ஏந்து பூ மாலைப் பந்தர் நிகழ்ச்சியின் மைந்தர் ஈண்டி நீள் முளை சாத்தினார்கள்.	1.5.11
158	மண வினைக்கு அமைந்த செய்கை மாதினைப் பயந்தார் செய்யத் துணர் மலர்க் கோதைத் தாமச் சுரும்பணை தோளினானைப் புணர் மணத் திருநாள் முன்னாட் பொருந்திய விதியினாலே பணை முரசு இயம்ப வாழ்த்தி பைம் பொன் நாண் காப்புச் சேர்த்தார்.	1.5.12
159	மா மறை விதி வழாமல் மணத்துறைக் கடன்கள் ஆற்றித் தூ மறை மூதூர்க் கங்குல் மங்கலந் துன்றி ஆர்ப்பத் தேமரு தொடையல் மார்பன் திரு மணக் கோலம் காணக் காமுறு மனத்தான் போலக் கதிரவன் உதயம் செய்தான்.	1.5.13
160	காலை செய் வினைகள் முற்றிக் கணித நூல் புலவர் சொன்ன வேலை வந்து அணையும் முன்னர் விதி மணக்கோலம் கொள்வான் நூல் அசைந்து இலங்கு மார்பின் நுணங்கிய கேள்வி மேலோன் மாலையுந் தாரும் பொங்க மஞ்சன சாலை புக்கான்.	1.5.14
161	வாச நெய் ஊட்டி மிக்க மலர் விரை அடுத்த தூ நீர்ப் பாசனத்து அமைந்த பாங்கர்ப் பருமணி பைம்பொன் திண்கால் ஆசனத்து அணி நீர் ஆட்டி அரிசனம் சாத்தி அன்பால் ஈசனுக்கு இனியான் மேனி எழில் பெற விளக்கினார்கள்	1.5.15
162	அகில் விரைத் தூபம் ஏய்ந்த அணி கொள் பட்டாடை சாத்தி முகில் நுழை மதியம் போலக் கைவலான் முன் கை சூழ்ந்த துகில் கொடு குஞ்சி ஈரம் புலர்த்தித் தன் தூய செங்கை உகிர் நுதி முறையில் போக்கி ஒளிர் நறுஞ்சிகழி ஆர்த்தான்.	1.5.16
163	தூநறும் பசும் கர்ப்பூரச் சுண்ணத்தால் வண்ணப் போதில் ஆன தண் பனி நீர் கூட்டி அமைந்த சந்தனச் சேறாட்டி மான்மதச் சாந்து தோய்ந்த மங்கலக் கலவை சாத்திப் பான் மறை முந்நூல் மின்னப் பவித்திரஞ் சிறந்த கையான்.	1.5.17
164	தூமலர்ப் பிணையல் மாலை துணர் இணர்க் கண்ணிக் கோதை தாமம் என்று இனைய வேறு தகுதியால் அமையச் சாத்தி மா மணி அணிந்த தூய வளர் ஒளி இருள்கால் சீக்கும் நாம நீள் கலன்கள் சாத்தி நன்மணக் கோலம் கொண்டான்.	1.5.18
165	மன்னவர் திருவும் தங்கள் வைதிகத் திருவும் பொங்க நன்நகர் விழவு கொள்ள நம்பி ஆரூரர் நாதன் தன் அடி மனத்துள் கொண்டு தகும் திருநீறு சாத்திப் பொன் அணி மணியார் யோகப் புரவிமேற் கொண்டு போந்தார்.	1.5.19
166	இயம் பல துவைப்ப எங்கும் ஏத்தொலி எடுப்ப மாதர் நயந்து பல்லாண்டு போற்ற நான்மறை ஒலியின் ஓங்க வியந்துபார் விரும்ப வந்து விரவினர்க்கு இன்பஞ் செய்தே உயர்ந்த வாகன யானங்கள் மிசை கொண்டார் உழையரானார்.	1.5.20
167	மங்கல கீத நாத மறையவர் குழாங்களோடு தொங்கலும் விரையும் சூழ்ந்த மைந்தரும் துன்றிச் சூதும் பங்கய முகையும் சாயத்துப் பணைத்து எழுந் தணியில் மிக்க குங்கும முலையினாரும் பரந்தெழு கொள்கைத் தாகி.	1.5.21
168	அருங்கடி எழுந்த போழ்தின் ஆர்த்த வெள்வளை களாலும் இருங்குழை மகரத் தாலும் இலங்கொளி மணிகளாலும் நெருங்கிய பீலிச் சோலை நீல நீர்த் தரங்கத் தாலும் கருங்கடல் கிளர்ந்தது என்னக் காட்சியில் பொலிந்தது அன்றே.	1.5.22
169	நெருங்கு தூரியங்கள் ஏங்க நிரைத்த சாமரைகள் ஓங்கப் பெருங்குடை மிடைந்து செல்லப் பிணங்கு பூங் கொடிகள் ஆட அருங் கடி மணம் வந்து எய்த அன்று தொட்டு என்றும் அன்பில் வருங்குல மறையோர் புத்தூர் மணம் வந்த புத்தூராமால்.	1.5.23
170	நிறை குடம் தூபம் தீபம் நெருங்கு பாலிகைகள் ஏந்தி நறை மலர் அறுகு சுண்ணம் நறும் பொரி பலவும் வீசி உறைமலி கலவை சாந்தின் உறுபுனல் தெளித்து வீதி மறையவர் மடவார் வள்ளல் மணம் எதிர் கொள்ள வந்தார்.	1.5.24
171	கண்கள் எண்ணிலாத வேண்டுன்ங் காளையைக் காண என்பார் பெண்களில் உயர நோன் தாள் சடங்கவி பேதை என்பார் மண் களி கூர வந்த மணம் கண்டு வாழ்ந்தோம் என்பார் பண்களில் நிறைந்த கீதம் பாடுவார் ஆடுவார்கள்.	1.5.25
172	"ஆண்டகை அருளின் நோக்கின் வெள்ளத்துள் அலைந்தோம்" என்பார் "தாண்டிய பரியும் நம்பால் தகுதியின் நடந்தது" என்பார் "பூண்டயங்கு இவனே காணும் புண்ணிய மூர்த்தி" என்பார் ஈண்டிய மடவார் கூட்டம் இன்னன இசைப்பச் சென்றார்.	1.5.26
173	வருமணக் கோலத்து எங்கள் வள்ளலார் தெள்ளும் வாசத் திருமணப் பந்தர் முன்பு சென்று வெண் சங்கம் எங்கும் பெருமழைக் குலத்தின் ஆர்ப்பப் பரிமிசை இழிந்து பேணும் ஒரு மணத் திறத்தின் அங்கு நிகழ்ந்தது மொழிவேன் உய்ந்தேன்.	1.5.27
174	ஆலுமறை சூழ்கயிலையின் கண் அருள் செய்த சாலுமொழியால் வழி தடுத்து அடிமை கொள்வான் மேலுற எழுந்து மிகு கீழுற அகழ்ந்து மாலும் அயனுக்கும் அரியார் ஒருவர் வந்தார்.	1.5.28
175	கண்ணிடை கரந்த கதிர் வெண்படம் எனச் சூழ் புண்ணிய நுதல் புனித நீறு பொலிவு எய்தத் தண்மதி முதிர்ந்து கதிர் சாய்வது என மீதே வெண்ணரை முடித்தது விழுந்திடை சழங்க.	1.5.29
176	காதில் அணி கண்டிகை வடிந்த குழை தாழச் சோதி மணி மார்பின் அசை நூலினொடு தோளின் மீது புனை உத்தரிய வெண் துகில் நுடங்க ஆதபம் மறைக் குடை அணிக்கரம் விளங்க.	1.5.30
177	பண்டிசரி கோவண உடைப் பழமை கூரக் கொண்டதோர் சழங்கலுடை ஆர்ந்து அழகு கொள்ள வெண் துகிலுடன் குசை முடிந்து விடு வேணுத் தண்டொருகை கொண்டு கழல் தள்ளு நடை கொள்ள.	1.5.31
178	மொய்த்து வளர் பேரழகு மூத்தவடி வேயோ அத்தகைய மூப்பெனும் அதன் படிவ மேயோ மெய்த்த நெறி வைதிகம் விளைந்த முத஧ல்யோ இத்தகைய வேடம் என ஐயமுற எய்தி .	1.5.32
179	வந்துதிரு மாமறை மணத் தொழில் தொடங்கும் பந்தரிடை நம்பி எதிர் பன்னு சபை முன் நின்று "இந்த மொழி கேண்மின் எதிர் யாவர்களும்" என்றான் முந்தை மறை ஆயிரம் மொழிந்த திரு வாயான்.	1.5.33
180	என்றுரை செய் அந்தணனை எண்ணில் மறை யோரும் மன்றல் வினை மங்கல மடங்கல் அனை யானும் "நன்று உமது நல்வரவு நங்கள் தவம் என்று ஏ நின்றது இவண் நீர் மொழிமின் நீர்மொழிவது" என்றார்.	1.5.34
181	பிஞ்ஞகனும் நாவலர் பெருந்தகையை நோக்கி என்னிடையும் நின்னிடையும் நின்ற இசை வால்யான் முன்னுடையது ஓர்பெரு வழக்கினை முடித்தே நின்னுடைய வேள்வியினை நீ முயல்தி என்றான்.	1.5.35
182	நெற்றி விழியான் மொழிய நின்ற நிகர் இல்லான் " உற்றதோர் வழக்கு எனிடை நீ உடையது உண்டேல் மற்றது முடித்தல் அலது யான் வதுவை செய்யேன் முற்ற இது சொல்லுக" என எல்லை முடிவு இல்லான்.	1.5.36
183	" ஆவதிது கேண்மின் மறையோர்! என் அடியான் இந் நாவல் நகர் ஊரன் இது நான் மொழிவது" என்றான் தேவரையும் மாலயன் முதன் திருவின் மிக்கோர் யாவரையும் வேறு அடிமை யாவுடைய எம்மான்.	1.5.37
184	என்றான் இறையோன் அது கேட்டவர் எம் மருங்கும் நின்றார் இருந்தார் "இவன் என் நினைந்தான் கொல்" என்று சென்றார் வெகுண்டார் சிரித்தார் திரு நாவல் ஊரான் "நன்றால் மறையோன் மொழி" என்று எதிர் நோக்கி நக்கான்.	1.5.38
185	. நக்கான் முகம் நோக்கி நடுங்கி நுடங்கி யார்க்கும் மிக்கான் மிசையுத்தரியத் துகில் தாங்கி மேல் சென்று "அக் காலம் உன் தந்தை தன் தந்தை ஆள்ஓலை ஈதால் இக் காரியத்தை நீ இன்று சிரித்தது என் ஏட" என்ன.	1.5.39
186	மாசிலா மரபில் வந்த வள்ளல் வேதியனை நோக்கி நேசமுன் கிடந்த சிந்தை நெகிழ்ச்சியால் சிரிப்பு நீங்கி "ஆசில் அந்தணர்கள் வேறோர் அந்தணர்க்கு அடிமை ஆதல் பேச இன்று உன்னைக் கேட்டோ ம் பித்தனோ மறையோன்" என்றார்	1.5.40
187	"பித்தனும் ஆகப் பின்னும் பேயனும் ஆக நீ இன்று எத்தனை தீங்கு சொன்னால் யாது மற்று அவற்றால் நாணேன் அத்தனைக்கு என்னை ஒன்றும் அறிந்திலை ஆகில் நின்று வித்தகம் பேச வேண்டாம் பணி செய வேண்டும்" என்றார்	1.5.41
188	"கண்டதோர் வடிவால் உள்ளம் காதல் செய்து உருகா நிற்கும் கொண்டதோர் பித்த வார்த்தை கோபமும் உடனே ஆக்கும் உண்டொராள் ஓலை என்னும் அதன் உண்மை அறிவேன்" என்று தொண்டனார் "ஓலை காட்டுக" என்றனர் துணைவனாரை.	1.5.42
189	"ஓலை காட்டு" என்று நம்பி உரைக்க "நீ ஓலை காணல் பாலையோ அவை முன் காட்டப் பணிசெயற் பாலை" என்ற வேலையில் நாவலூரர் வெகுண்டு மேல் விரைந்து சென்று மாலயன் தொடரா தானை வலிந்து பின்தொடரல் உற்றார்.	1.5.43
190	ஆவணம் பறிக்கச் சென்ற அளவினில் அந்தணாளன் காவணத்து இடையே ஓடக் கடிது பின்தொடர்ந்து நம்பி பூவனத்து அவரை உற்றார் அவரலால் புரங்கள் செற்ற ஏவணச் சிலையினாரை யார் தொடர்ந்து எட்ட வல்லார்?	1.5.44
191	மறைகள் ஆயின முன் போற்றி மலர்ப்பதம் பற்றி நின்ற இறைவனைத் தொடர்ந்து பற்றி எழுதும்ஆள் ஓலை வாங்கி அறை கழல் அண்ணல் "ஆளாய் அந்தணர் செய்தல் என்ன முறை"S எனக் கீறியிட்டார் முறையிட்டான் முடிவிலாதான்.	1.5.45
192	அருமறை முறையிட்டின்னும் அறிவதற்கு அறியான் பற்றி ஒரு முறை முறையோ என்ன உழை நின்றார் விலக்கி "இந்தப் பெரு முறை உலகில் இல்லா நெறி கொண்டு பிணங்கு கின்ற திரு மறை முனிவரே எங்குளீர் செப்பும்" என்றார்.	1.5.46
193	என்றலும் நின்ற ஐயர் "இங்குளேன் இருப்புஞ் சேயது அன்றிந்த வெண்ணெய் நல்லூர் அதுநிற்க அறத்தாறு இன்றி வன்றிறல் செய்து என் கையில் ஆவணம் வலிய வாங்கி நின்றிவன் கிழித்துத் தானே நிரப்பினான் அடிமை" என்றான்.	1.5.47
194	குழை மறை காதினானை கோல் ஆரூரர் நோக்கிப் பழைய மன்றாடி போலும் இவன் என்று பண்பின் மிக்க விழைவுறு மனமும் பொங்க "வெண்ணெய் நல்லூராயேல் உன் பிழை நெறி வாழ்க்கை ஆங்கே பேச நீ போதாய்" என்றார்.	1.5.48
195	வேதியன் அதனைக் கேட்டு "வெண்ணெய் நல்லூரிலே நீ போதினும் நன்று மற்றப் புனித நான்மறையோர் முன்னர் ஆதியில் மூல ஓலை காட்டி நீ அடிமை ஆதல் சாதிப்பன்" என்று முன்னே தண்டுமுன் தாங்கிச் சென்றான்.	1.5.49
196	செல்லு நான் மறையோன் தன்பின் திரிமுகக் காந்தஞ் சேர்ந்த வல்லிரும்பணையு மா போல் வள்ளலும் கடிது சென்றான் எல்லையில் சுற்றத்தாரும் "இது என்னாம்" என்று செல்ல நல்ல அந்தணர்கள் வாழும் வெண்ணெய் நல்லூரை நண்ணி.	1.5.50
197	வேத பாரகரின் மிக்கார் விளங்கு பேர் அவை முன் சென்று நாதனாம் மறையோன் சொல்லும் "நாவலூர் ஆரூரன் தன் காதல் என் அடியான் என்னக் காட்டிய ஓலை கீறி மூதறிவீர் முன் போந்தானிது மற்றென் முறைபாடு" என்றான்.	1.5.51
198	அந்தணர் அவையில் மிக்கார் "மறையவர் அடிமை ஆதல் இந்த மா நிலத்தில் இல்லை என் சொன்னாய் ஐயர்" என்றார் வந்தவாறிசைவே அன்றோ வழக்கு இவன் கிழித்த ஓலை தந்தை தன் தந்தை நேர்ந்தது என்றனன் தனியாய் நின்றான்.	1.5.52
199	"இசைவினால் எழுதும் ஓலை காட்டினான் ஆகில் இன்று விசையினால் வலிய வாங்கிக் கிழிப்பது வெற்றி ஆமோ? தசையெலாம் ஒடுங்க மூத்தான் வழக்கினை சாரச் சொன்னான் அசைவில் ஆரூரர் எண்ணம் என்" என்றார் அவையில்மிக்கார்.	1.5.53
200	"அனைத்து நூல் உணர்ந்தீர்! ஆதி சைவன் என்று அறிவீர்! என்னைத் தனக்கு வேறு அடிமை என்று இவ் அந்தணன் சாதித்தானேல் மனத்தினால் உணர்தற்கு எட்டா மாயை என் சொல்லுகேன் யான் எனக்கு இது தெளிய ஒண்ணாது என்றனன்" எண்ணம் மிக்கான்.	1.5.54
201	அவ்வுரை அவையின் முன்பு நம்பி ஆரூரர் சொல்லச் செவ்விய மறையோர் நின்ற திரு மறை முனியை நோக்கி "இவ்வுலகின் கண் நீ இன்று இவரை உன் அடிமை என்ற வெவ்வுரை எம்முன்பு ஏற்ற வேண்டும்" என்று உரைத்து மீண்டும்.	1.5.55
202	ஆட்சியில் ஆவணத்தில் அன்றி மற்று அயலார் தங்கள் காட்சியில் மூன்றில் ஒன்று காட்டுவாய் என்ன "முன்னே மூட்சியிற் கிழித்த ஓலை படியோஓலை மூல ஓலை மாட்சியில் காட்ட வைத்தேன்" என்றனன் மாயை வல்லான்.	1.5.56
203	வல்லையேல் காட்டிங்கு என்ன மறையவன் வலி செய்யாமல் சொல்ல நீர் வல்லீர் ஆகில் காட்டுவேன் என்று சொல்லச் செல்வ நான் மறையோய்! நாங்கள் தீங்குற ஒட்டோ ம் என்றார் அல்லல் தீர்த்து ஆள நின்றார் ஆவணம் கொண்டு சென்றார்.	1.5.57
204	இருள் மறை மிடறு ஒன் கையில் ஓலை கண்டு அவையோர் ஏவ அருள் பெறு காரணத்தானும் ஆவணம் தொழுது வாங்கிச் சுருள் பெறு மடியை நீக்கி விரித்தனன் தொன்மை நோக்கித் தெருள் பெறு சபையோர் கேட்ப வாசகம் செப்பு கின்றான்.	1.5.58
205	அரு மறை நாவல் ஆதி சைவன் ஆரூரன்செய்கை பெரு முனி வெண்ணெய் நல்லூர்ப் பித்தனுக்கியானும் என்பால் வரு முறை மரபுளோரும் வழித் தொண்டு செய்தற்கு ஓலை இருமையால் எழுதி நேர்ந்தேன் இதற்கு இவை என் எழுத்து.	1.5.59
206	வாசகம் கேட்ட பின்னர் மற்று மேல் எழுத்து இட்டார்கள் ஆசிலா எழுத்தை நோக்கி அவையொக்கும் என்ற பின்னர் மாசிலா மறையோர் "ஐயா! மற்றுங்கள் பேரனார் தம் தேசுடை எழுத்தே ஆகில் தெளியப் பார்த்து அறிமின்" என்றார்.	1.5.60
207	அந்தணர் கூற "இன்னும் ஆள் ஓலை இவனே காண்பான் தந்தை தன் தந்தை தான் வேறு எழுதுகைச் சாத்துண்டாகில் இந்த ஆவணத்தினோடும் எழுத்து நீர் ஒப்பு நோக்கி வந்தது மொழிமின்" என்றான் வலிய ஆட்கொள்ளும் வள்ளல்.	1.5.61
208	திரண்ட மா மறையோர் தாமும் திரு நாவலூரர் கோ முன் மருண்டது தெளிய மற்ற மறையவன் எழுத்தால் ஓலை அரண் தரு காப்பில் வேறு ஒன்று அழைத்து உடன் ஒப்பு நோக்கி "இரண்டும் ஒத்திருந்தது என்னே! இனிச் செயல் இல்லை" என்றார்	1.5.62
209	"நான் மறை முனிவ னார்க்கு நம்பி ஆரூரர் தோற்றீர் பான்மையின் ஏவல் செய்தல் கடன்" என்று பண்பில் மிக்க மேன்மையோர் விளம்ப நம்பி "விதி முறை இதுவே ஆகில் யான் இதற்கு இசையேன் என்ன இசையுமோ" என்று நின்றார்.	1.5.63
210	திருமிகு மறையோர் நின்ற செழுமறை முனியை நோக்கி "அருமுனி! நீமுன் காட்டும் ஆவணம் அதனில் எங்கள் பெருமைசேர் பதியேயாகப் பேசியதுமக்கு இவ்வூரில் வருமுறை மனையும் நீடு வாழ்க்கையும் காட்டுக" என்றார்.	1.5.64
211	பெருவரும் வழக்கால் வென்ற புண்ணிய முனிவர் என்னை ஒருவரும் அறியீராகில் 'போதும்' என்றுரைத்துச் சூழ்ந்த பெருமறையவர் குழாமும் நம்பியும் பின்பு செல்லத் திருவருட் துறையே புக்கார் கண்டிலர் திகைத்து நின்றார்.	1.5.65
212	எம்பிரான் கோயில் நண்ண இலங்கு நூல் மார்பர் "எங்கள் நம்பர் தங்கோயில் புக்கது என்கொலோ" என்று நம்பி தம்பெரு விருப்பினோடு தனித் தொடர்ந்து அழைப்ப மாதோ(டு) உம்பரின் விடை மேல் தோன்றி அவர் தமக்கு உணர்த்தல் உற்றார்.	1.5.66
213	"முன்பு நீ நமக்குத் தொண்டன் முன்னிய வேட்கை கூரப் பின்பு நம் ஏவலாலே பிறந்தனை மண்ணின் மீது துன்புறு வாழ்க்கை நின்னைத் தொடர்வறத் தொடர்ந்து வந்து நன்புல மறையோர் முன்னர் நாம் தடுத்தாண்டோ ம்" என்றார்.	1.5.67
214	என்று எழும் ஓசை கேளா ஈன்றஆன் கனைப்புக் கேட்ட கன்று போல் கதறி நம்பி கரசரண் ஆதி அங்கம் துன்றிய புளகம் ஆகத் தொழுத கை தலை மேல் ஆக "மன்றுளீர் செயலோ வந்து வலிய ஆட் கொண்டது" என்றார்.	1.5.68
215	எண்ணிய ஓசை ஐந்தும் விசும்பிடை நிறைய எங்கும் விண்ணவர் பொழி பூ மாரி மேதினி நிறைந்து விம்ம மண்ணவர் மகிழ்ச்சி பொங்க மறைகளும் முழங்கி ஆர்ப்ப அண்ணலை ஓலை காட்டி ஆண்டவர் அருளிச் செய்வார்.	1.5.69
216	"மற்று நீ வன்மை பேசி வன்தொண்டன் என்னும் நாமம் பெற்றனை நமக்கும் அன்பில் பெருகிய சிறப்பின் மிக்க அற்சனை பாட்டே ஆகும் ஆதலால் மண் மேல் நம்மைச் சொற் தமிழ் பாடுக என்றார்" தூமறை பாடும் வாயார்.	1.5.70
217	. தேடிய அயனும் மாலும் தெளிவுறா ஐந்து எழுத்தும் பாடிய பொருளாய் உள்ளான் "பாடுவாய் நம்மை" என்ன நாடிய மனத்தராகி நம்பி ஆரூரர் மன்றுள் ஆடிய செய்ய தாளை அஞ்சலி கூப்பி நின்று.	1.5.71
218	வேதியன் ஆகி என்னை வழக்கினால் வெல்ல வந்த ஊதியம் அறியாத